395px

Wetende van de blote voeten

Mercedes Sosa

Sabiéndose de los descalzos

Soy de los descalzos
y estoy cansado de la lluvia que no cae,
no me hace crecer.
Mi sangre después
de haberse vaciado de mí,
calienta como el sol.

Soy de los descalzos
y estoy cansado de
este color
que pesa más que yo
Mi corazón
desprendido de mi
cuerpo ya,
sigue latiendo igual

Soy de los descalzos,
no tengo perdón por haber encontrado
a cara pálida
Mis brazos cortados
por la misma mano
se abrazan hoy
desamparados

Soy de los descalzos,
no tengo perdón,
de los descalzos,
ser, yo,
Estoy cansado,
estoy cansado...

Wetende van de blote voeten

Ik ben van de blote voeten
en ik ben moe van de regen die niet valt,
het laat me niet groeien.
Mijn bloed daarna
na het leeg te zijn gelopen uit mij,
verwarmt als de zon.

Ik ben van de blote voeten
en ik ben moe van
deze kleur
die zwaarder weegt dan ik.
Mijn hart
losgekoppeld van mijn
lichaam al,
gaat nog steeds gelijk.

Ik ben van de blote voeten,
ik heb geen vergeving voor het vinden
van het bleke gezicht.
Mijn armen, verwond
door dezelfde hand,
omhelzen vandaag
verloren.

Ik ben van de blote voeten,
ik heb geen vergeving,
van de blote voeten,
zijn, ik,
Ik ben moe,
ik ben moe...

Escrita por: Julieta Venegas