Arriba Quemando El Sol
Cuando fui para la pampa
Llevaba mi corazón
Contento como u chirihue
Pero allá se me murió,
Primero perdí las plumas
Y luego perdí la voz
Y arriba quemando el sol.
Cuando ví de los mineros
Dentro de su habitación
Me dije mejor habita en
Su concha el caracol,
O a la sombra de las leyes
El refinado ladrón,
Y arriba quemando el sol.
Las hileras de casuchas
Frente a frente, si señor,
Las hileras de mujeres
Frente al único pilón
Cada una con su balde,
Y con su cara de aflicción,
Y arriba quemando el sol.
Fuimos a la pulpería
Para comprar la ración
Veinte artículos no cuentan
La rebaja de rigor.
Con la canasta vacía
Volvimos a la pensión.
Y arriba quemando el sol.
Zona seca de la pampa
Escrito en un cartelón
Sin embargo van y vienen
Las botellas de licor
Claro que no son del pobre
Contrabando del señor,
Y arriba quemando el sol.
Paso por un pueblo muerto
Se me nubla el corazon
Aunque donde habita gente
La muerte es mucho mayor
Enterraron la justicia,
Enterraron la razón,
Y arriba quemando el sol.
Si alguien dice que yo sueño
Cuento de ponderación
Digo que esto pasa en chuqui
Pero en santa juana es peor.
El minero ya no sabe
Lo que vale su dolor,
Y arriba quemando el sol.
Me volví para santiago
Sin comprender el dolor
Con que pintan la noticia
Cuando el pobre dice no
Abajo la noche oscura
Oro, sangre y carbón,
Y arriba quemando el sol.
Boven Brandt de Zon
Toen ik naar de pampa ging
Droeg ik mijn hart mee
Blij als een chirihue
Maar daar stierf het voor mij,
Eerst verloor ik mijn veren
En toen verloor ik mijn stem
En boven brandt de zon.
Toen ik de mijnwerkers zag
Binnen in hun kamer
Zei ik tegen mezelf, beter woont
De slak in zijn huis,
Of in de schaduw van de wetten
De verfijnde dief,
En boven brandt de zon.
De rijen van hutten
Tegenover elkaar, ja meneer,
De rijen van vrouwen
Voor de enige pilaar
Iedereen met haar emmer,
En met een gezicht vol verdriet,
En boven brandt de zon.
We gingen naar de winkel
Om de rantsoen te kopen
Twintig artikelen tellen niet
De gebruikelijke korting.
Met de lege mand
Kwamen we terug naar de herberg.
En boven brandt de zon.
Droog gebied van de pampa
Geschreven op een groot bord
Toch komen en gaan
De flessen sterke drank
Natuurlijk zijn ze niet van de armen
Smokkelwaar van de heer,
En boven brandt de zon.
Ik loop door een dode stad
Mijn hart wordt somber
Hoewel waar mensen wonen
De dood veel groter is
Ze hebben de gerechtigheid begraven,
Ze hebben de rede begraven,
En boven brandt de zon.
Als iemand zegt dat ik droom
Een verhaal van waardering
Zeg ik dat dit gebeurt in Chuqui
Maar in Santa Juana is het erger.
De mijnwerker weet niet meer
Wat zijn pijn waard is,
En boven brandt de zon.
Ik keerde terug naar Santiago
Zonder de pijn te begrijpen
Waarmee ze het nieuws schilderen
Wanneer de arme nee zegt
Onder de donkere nacht
Goud, bloed en kolen,
En boven brandt de zon.