395px

Zamba Om Niet Te Sterven

Mercedes Sosa

Zamba Para No Morir

Romperá la tarde mi voz
Hasta el eco de ayer
Voy quedándome solo al final
Muerto de sed, harto de andar
Pero sigo creciendo en el Sol
Vivo

Era el tiempo viejo, la flor
La madera frutal
Luego el hacha se puso a golpear
Verse caer, solo rodar
Pero el árbol reverdecerá
Nuevo

Al quemarse en el cielo la luz del día
Me voy
Con el cuero asombrado, me iré
Ronco al gritar que volveré
Repartida en el aire a cantar
Siempre

Mi razón no pide piedad
Se dispone a partir
No me asusta la muerte ritual
Solo dormir, verme borrar
Una historia me recordará
Vivo

Veo el campo, el fruto, la miel
Y estas ganas de amar
No me puede el olvido vencer
Hoy, como ayer, siempre llegar
En el hijo se puede volver
Nuevo

Al quemarse en el cielo la luz del día
Me voy
Con el cuero asombrado, me iré
Ronco al gritar que volveré
Repartido en el aire a cantar
Siempre

Zamba Om Niet Te Sterven

Mijn stem zal de middag breken
Tot het echo van gisteren
Ik blijf alleen aan het eind
Dood van dorst, moe van het lopen
Maar ik blijf groeien in de zon
Levend

Het was de oude tijd, de bloem
Het vruchtbare hout
Toen begon de bijl te hakken
Te vallen, gewoon te rollen
Maar de boom zal weer groen worden
Nieuw

Als de licht van de dag in de lucht verbrand
Ga ik weg
Met de huid verbaasd, zal ik gaan
Schor van het schreeuwen dat ik terugkom
Verspreid in de lucht om te zingen
Altijd

Mijn reden vraagt geen genade
Bereidt zich voor om te vertrekken
De rituele dood schrikt me niet
Gewoon slapen, mezelf wissen
Een verhaal zal me herinneren
Levend

Ik zie het veld, de vrucht, de honing
En deze drang om te beminnen
De vergetelheid kan me niet overwinnen
Vandaag, zoals gisteren, altijd aankomen
In de zoon kan men terugkomen
Nieuw

Als de licht van de dag in de lucht verbrand
Ga ik weg
Met de huid verbaasd, zal ik gaan
Schor van het schreeuwen dat ik terugkom
Verspreid in de lucht om te zingen
Altijd

Escrita por: Héctor Alfredo Rosales / Norberto Jorge Ambros / Quintana Lima