María, María
Ae aea ae, aea ae, aea eeh
Pa, pa, pa, papa
Ae aea ae, aea ae, aea eeh
Pa, pa, pa, papa
María, María, es un don, es el sueño
El dolor y una fuerza que nos alienta
Una mujer que merece vivir y amar
Como otra mujer del planeta
María, María, es el Sol, es calor, es sudor
Y una lágrima que corre lenta
De una gente que ríe cuando debe llorar
Y no vive, apenas aguanta
Pero hace falta la fuerza
Hace falta la raza
Hacen falta las ganas siempre
Dentro del cuerpo y las marcas
María, María, confunde dolor y alegría
Pero hace falta la maña
Hace falta la gracia
Hacen falta los sueños siempre
Dentro la piel y esas marcas
Posee la extraña manía de creer en la vida
Ae aea ae, aea ae, aea eeh
Una mujer que merece vivir
Y amar como otra mujer del planeta
Ae aea ae, aea ae, aea eeh
De una gente que ríe cuando debe llorar
Y no vive, apenas aguanta
Ae aea ae, aea ae, aea eeh
Pa, pa, pa, papa
María, María
Ae aea ae, aea ae, aea eeh
Pa, pa, pa, papa
Ae aea ae, aea ae, aea eeh
Pa, pa, pa, papa
María, María, is een gave, is de droom
De pijn en een kracht die ons aanmoedigt
Een vrouw die het verdient om te leven en te houden van
Zoals elke andere vrouw op deze wereld
María, María, is de zon, is warmte, is zweet
En een traan die langzaam stroomt
Van een volk dat lacht als het zou moeten huilen
En niet leeft, maar slechts overleeft
Maar er is kracht nodig
Er is ras nodig
Er is altijd verlangen nodig
In het lichaam en de littekens
María, María, verwart pijn en vreugde
Maar er is vaardigheid nodig
Er is charme nodig
Er zijn altijd dromen nodig
In de huid en die littekens
Ze heeft die vreemde neiging om in het leven te geloven
Ae aea ae, aea ae, aea eeh
Een vrouw die het verdient om te leven
En te houden van zoals elke andere vrouw op deze wereld
Ae aea ae, aea ae, aea eeh
Van een volk dat lacht als het zou moeten huilen
En niet leeft, maar slechts overleeft
Ae aea ae, aea ae, aea eeh
Pa, pa, pa, papa
Escrita por: Fernando Brant / Milton Nascimento