Para Cantar He Nacido
Para cantar he nacido
Soy copla que el viento lleva
A veces canto en el árbol
Que se deshoja de pena
A veces bebo del fuego
Palabras de primavera
Mi sangre canta por dentro
Como la lluvia por fuera
La noche canta y convierte
Sus pájaros en estrellas
Pero cuando canta el pueblo
Musicaliza mis venas
Yo nunca miro a la rosa
Por su color de quimera
La miro porque ella tiene
La sangre de los que sueñan
Porque en sus gajos florecen
Las manos del que la siembra
Si el canto no se levanta
Como la hoguera del fuego
Si no libera las penas
De los que están en la tierra
De nada sirve que suene
La voz de la chacarera
Así como canta el río
Cuando la noche lo ciega
Y sin mirar su camino
Sigue su rumbo de piedra
Yo le canto a los que vienen
Caminando por la tierra
Mi copla es azul y estrellas
Y una guitarra encendida
En su corazón de pueblo
La vida sufre y agita
Con el perfil de sus bombos
Las esperanzas marchitas
Por eso canto a las cosas
Que me va dando la vida
A los changuitos de barro
Hondeando lunas perdidas
Al tallo con sus espinas
Y al hombre con sus heridas
Voor het Zingen Ben Ik Geboren
Voor het zingen ben ik geboren
Ik ben een lied dat de wind meeneemt
Soms zing ik in de boom
Die van verdriet zijn bladeren verliest
Soms drink ik van het vuur
Woorden van de lente
Mijn bloed zingt van binnen
Zoals de regen van buiten
De nacht zingt en verandert
Haar vogels in sterren
Maar wanneer het volk zingt
Vult het mijn aderen met muziek
Ik kijk nooit naar de roos
Om zijn kleur van illusie
Ik kijk omdat zij heeft
Het bloed van de dromers
Omdat in haar takken bloeien
De handen van degene die haar zaait
Als het lied niet opstaat
Als een vuur van de vlam
Als het de zorgen niet bevrijdt
Van degenen die op de aarde zijn
Heeft het geen zin dat het klinkt
De stem van de chacarera
Net zoals de rivier zingt
Wanneer de nacht hem verblindt
En zonder zijn pad te zien
Volgt hij zijn stenen koers
Zing ik voor degenen die komen
Wandelend over de aarde
Mijn lied is blauw en sterren
En een brandende gitaar
In zijn hart van het volk
Lijdt het leven en beweegt
Met de contouren van zijn trommels
De verwelkte hoop
Daarom zing ik voor de dingen
Die het leven me geeft
Voor de klei-jongetjes
Die verloren manen wapperen
Voor de steel met zijn doornen
En de man met zijn wonden