395px

Quirón

Métricas Frías

Quirón

Alguien me dijo sos un sanador herido
Pero mi herida aun no la puedo sanar
Por mi dolor a cuanta gente he perdido
Antes de irme tú me puedes perdonar

Estoy rodeado, pero me siento vacío
Y el dinero no puede pagar la paz
Estoy condenado y el castigo es seguir vivo
Así es la vida recibes de lo que das

Yo he dado amor y con amor me han pagado
Pero la cago es que querer es complicado
Querían cambios y yo no di resultados
Y justamente no resulto lo planeado

Como me piden que no viva enloquecido
Si lo que he sido es una pena sin sentido
Si tomo drogas mami en serio no me mido
Y me derribo y caigo en la soledad

Es otra pepa otro ron, otros 30 gramos de más
Otro cigarro otro blont, he vuelto la casa un bar
Ya casi no miro el Sol, pero en mis ojos el mar
A veces quiero llorar sacar del cuerpo la sal

Yo continuo, pero cuesta es solo otra ola, pero no llega la cresta
Por más que duerma no descanso y los demonios me molestan cuando
Mi alma se acuesta

Dice que perdí la esencia que no soy el mismo de antes que tengo
Una carga extensa
Se que tengo interrogantes y sigo mirando al cielo y no obtengo la respuesta

Velas y palo santos pasión y desencanto y sigue a flote el barco
Navego por el cuarto y no encuentro la orilla y siento que me parto

A veces pienso en el suicidio, pero siento que falta demasiado en este idilio
Con tanta guerra no concilio y aunque me encuentre en silencio mando una señal de auxilio

Las lágrimas caerán las flores se secarán el miedo se acabará, mi tumba la cavarán
Entre un ángel perdido y un diablo haciendo el mal

Que el daño que te hecho se borre de tu pecho y no queden cicatrices
Que sanen las heridas porque si habla la ira no saben lo que dicen
Todas la cagan todos pecan, pero si el error es mío obvio todos ven las grietas
Nadie nota que cojeo porque miran mi camino, pero no ven las muletas

Solo Dios sabe que lo intento que vivo en una lucha en esta cárcel que es mi cuerpo
Espero ser libre como el viento me siento como Quirón esperando mi momento

Quirón

Iemand zei me dat je een gewonde genezer bent
Maar mijn wond kan ik nog steeds niet helen
Door mijn pijn heb ik zoveel mensen verloren
Voordat ik ga, kun je me vergeven

Ik ben omringd, maar voel me leeg
En geld kan de vrede niet kopen
Ik ben veroordeeld en de straf is om te blijven leven
Zo is het leven, je krijgt wat je geeft

Ik heb liefde gegeven en met liefde ben ik beloond
Maar het probleem is dat willen ingewikkeld is
Ze wilden veranderingen en ik gaf geen resultaten
En precies datgene wat gepland was, lukte niet

Hoe vragen ze me om niet gek te leven
Als wat ik ben een zinloze pijn is
Als ik drugs neem, mam, neem ik het serieus
En val ik om en beland ik in eenzaamheid

Het is weer een pil, weer rum, weer 30 gram te veel
Weer een sigaret, weer een blunt, ik heb het huis een bar gemaakt
Ik kijk bijna niet meer naar de zon, maar in mijn ogen de zee
Soms wil ik huilen, de zout uit mijn lichaam halen

Ik ga door, maar het is moeilijk, het is weer een golf, maar de piek komt niet
Hoeveel ik ook slaap, ik rust niet uit en de demonen storen me als
Mijn ziel gaat slapen

Ze zeggen dat ik mijn essentie ben verloren, dat ik niet meer dezelfde ben als vroeger, dat ik
Een zware last heb
Ik weet dat ik vragen heb en blijf naar de hemel kijken, maar krijg geen antwoord

Kaarsen en palo santo, passie en teleurstelling, en het schip blijft drijven
Ik navigeer door de kamer en vind de kust niet, en voel dat ik uit elkaar val

Soms denk ik aan zelfmoord, maar ik voel dat er nog te veel ontbreekt in deze idylle
Met zoveel oorlog kan ik niet verzoenen en hoewel ik in stilte ben, stuur ik een noodsignaal

De tranen zullen vallen, de bloemen zullen verwelken, de angst zal verdwijnen, ze zullen mijn graf graven
Tussen een verloren engel en een duivel die kwaad doet

Dat de schade die ik heb aangericht uit je hart verdwijnt en er geen littekens achterblijven
Dat de wonden genezen, want als de woede spreekt, weten ze niet wat ze zeggen
Iedereen maakt fouten, maar als de fout van mij is, zien ze duidelijk de scheuren
Niemand merkt dat ik mank loop omdat ze naar mijn pad kijken, maar de krukken niet zien

Alleen God weet dat ik het probeer, dat ik in een strijd leef in deze gevangenis die mijn lichaam is
Ik hoop vrij te zijn als de wind, ik voel me als Quirón, wachtend op mijn moment

Escrita por: Santiago Marín Villa