Ramito de Violetas
Era feliz en su matrimonio, aunque su marido era el mismo demonio
Tenía el hombre un poco de mal genio, ella se quejaba de que nunca fue tierno
Desde hace ya más de tres años recibe cartas de un extraño
Cartas llenas de poesía que le han devuelto la alegría
¿Quién te escribía a ti versos, dime niña quién era?
¿Quién te mandaba flores en primavera?
Con amor las recibías
Como siempre sin tarjeta
Te mandaba a ti un ramito de violetas
A veces sueña, a veces se imagina
Cómo será aquel que a ella tanto la estima
Será más bien hombre de pelo cano
Sonrisa abierta y de ternura en sus manos
¿Quién será quien sufre en silencio?
¿Quién puede ser su amor secreto?
Ella que no sabe nada, mira a su marido y luego se calla
¿Quién te escribía a ti versos, dime niña quién era?
¿Quién te mandaba flores en primavera?
Con amor las recibías
Como siempre sin tarjeta
Te mandaba a ti un ramito de violetas
Cada tarde al volver su esposo
Cansado del trabajo va y la mira de reojo
No dice nada porque él lo sabe todo
Ella es así, feliz de cualquier modo
Porque él es quien le escribe versos
Él es su amante, su amor secreto
Ella que no sabe nada, mira a su marido y luego se calla
¿Quién te escribía a ti versos, dime niña quién era?
¿Quién te mandaba flores en primavera?
Con amor las recibías
Como siempre sin tarjeta
Te mandaba a ti un ramito de violetas
Bosje Viooltjes
Ze was gelukkig in haar huwelijk, ook al was haar man de duivel zelf
Hij had een beetje een slecht humeur, ze klaagde dat hij nooit teder was
Al meer dan drie jaar ontvangt ze brieven van een vreemde
Brieven vol poëzie die haar de vreugde hebben teruggegeven
Wie schreef jou die verzen, zeg me meisje wie was het?
Wie stuurde jou bloemen in de lente?
Met liefde ontving je ze
Zoals altijd zonder kaartje
Hij stuurde jou een bosje viooltjes
Soms droomt ze, soms stelt ze zich voor
Hoe zal hij zijn, die zoveel om haar geeft?
Zal hij een man zijn met grijs haar?
Een open glimlach en tederheid in zijn handen
Wie is degene die in stilte lijdt?
Wie kan haar geheime liefde zijn?
Zij die niets weet, kijkt naar haar man en zwijgt dan
Wie schreef jou die verzen, zeg me meisje wie was het?
Wie stuurde jou bloemen in de lente?
Met liefde ontving je ze
Zoals altijd zonder kaartje
Hij stuurde jou een bosje viooltjes
Elke middag als haar man terugkomt
Moegestreden van het werk kijkt hij haar schuin aan
Hij zegt niets omdat hij alles weet
Zij is zo, gelukkig op haar eigen manier
Want hij is degene die haar verzen schrijft
Hij is haar minnaar, haar geheime liefde
Zij die niets weet, kijkt naar haar man en zwijgt dan
Wie schreef jou die verzen, zeg me meisje wie was het?
Wie stuurde jou bloemen in de lente?
Met liefde ontving je ze
Zoals altijd zonder kaartje
Hij stuurde jou een bosje viooltjes