395px

Rapsodie

Mia Martini

Rapsodia

Un giorno i vecchi amori
s'incontrano nei bar bugiardi ma
sinceri a dirsi come va magari
fuori piove e allora stanno lì
pensando chissà dove chissà
perché finì.
Un giorno i vecchi amori si dicono
l'età dolcissimi rancori ed altre
verità.
Chi siamo noi sperduti qui così
diversi dagli eroi del nostro film
con l'ironia e un po' di guai in
questa immensa rapsodia
dei nostri ormai.
Ma un giorno i vecchi amori
si chiedono di più i sogni e i
desideri di un'altra gioventù
e lasciano famiglie tradiscono gli
amici non vogliono consigli
per essere felici.
E quando i vecchi amori si
lasciano nei bar diventano canzoni
di tanto tempo fa.
Chi siamo noi seduti qua ad
ascoltare questa vita che non va.
Chi siamo noi buttati via in questa
immensa e disperata rapsodia.
Chi siamo noi buttati via in questa
immensa e disperata rapsodia

Rapsodie

Op een dag ontmoeten oude liefdes
elkaar in de leugenachtige bars maar
oprecht om te zeggen hoe het gaat, misschien
buiten regent het en dan zitten ze daar
te denken, wie weet waar, wie weet
waarom het eindigde.
Op een dag zeggen oude liefdes
de zoete wrok en andere
waarheden van hun leeftijd.
Wie zijn wij, verdwaald hier zo
verschillend van de helden uit onze film
met ironie en een beetje gedoe in
deze immense rapsodie
van wat we nu zijn.
Maar op een dag vragen oude liefdes
meer over de dromen en de
verlangens van een andere jeugd
en laten gezinnen achter, verraden de
vrienden, willen geen advies
om gelukkig te zijn.
En wanneer oude liefdes zich
scheiden in de bars worden ze liedjes
van lang geleden.
Wie zijn wij hier zitten
te luisteren naar dit leven dat niet verder gaat.
Wie zijn wij weggegooid in deze
immense en wanhopige rapsodie.
Wie zijn wij weggegooid in deze
immense en wanhopige rapsodie.

Escrita por: