Planet Earth
Planet Earth, my home, my place
A capricious anomaly in the sea of space
Planet Earth are you just
Floating by, a cloud of dust
A minor globe, about to bust
A piece of metal bound to rust
A speck of matter in a mindless void
A lonely spacship, a large asteroid
Cold as a rock without a hue
Held together with a bit of glue
Something tells me this isn't true
You are my swweetheart soft and blue
Do you care, have you a part
In the deepest emotions of my own heart
Tender with breezes caressing and whole
Alive with music, haunting my soul.
In my veins I've felt the mystery
Of corridors of time, books of history
Life songs of ages throbbing in my blood
Have danced the rhythm of the tide and flood
Your misty clouds, your electric storm
Were turbulent tempests in my own form
I've licked the salt, the bitter, the sweet
Of every encounter, of passion, of heat
Your riotous color, your fragrance, your taste
Have thrilled my senses beyond all haste
In your beauty, I've known the how
Of timeless bliss, this moment of now
Planet Earth are you just
Floating by, a cloud of dust
A minor globe, about to bust
A piece of metal bound to rust
A speck of matter in a mindless void
A lonely spacship, a large asteroid
Cold as a rock without a hue
Held together with a bit of glue
Something tells me this isn't true
You are my swweetheart gentle and blue
Do you care, have you a part
In the deepest emotions of my own heart
Tender with breezes caressing and whole
Alive with music, haunting my soul.
Planet Earth, gentle and blue
With all my heart, I love you.
Planeet Aarde
Planeet Aarde, mijn thuis, mijn plek
Een grillige anomalie in de zee van ruimte
Planeet Aarde, ben je gewoon
Aan het zweven, een wolk van stof
Een kleine bol, op het punt van barsten
Een stuk metaal dat gaat roesten
Een stipje materie in een doelloze leegte
Een eenzaam ruimteschip, een grote asteroïde
Koud als een steen zonder kleur
Bij elkaar gehouden met een beetje lijm
Iets zegt me dat dit niet waar is
Jij bent mijn schat, zacht en blauw
Maakt het je uit, heb je een rol
In de diepste emoties van mijn eigen hart
Zacht met briesjes die strelen en heel zijn
Levend met muziek, die mijn ziel achtervolgt.
In mijn aderen heb ik het mysterie gevoeld
Van gangen van tijd, boeken van geschiedenis
Levensliederen van eeuwen kloppend in mijn bloed
Heb de ritme van het tij en de vloed gedanst
Jouw mistige wolken, jouw elektrische storm
Waren turbulente stormen in mijn eigen vorm
Ik heb het zout, het bittere, het zoete geproefd
Van elke ontmoeting, van passie, van hitte
Jouw uitbundige kleur, jouw geur, jouw smaak
Hebben mijn zintuigen opgewonden zonder enige haast
In jouw schoonheid heb ik het weten
Van tijdloze gelukzaligheid, dit moment van nu
Planeet Aarde, ben je gewoon
Aan het zweven, een wolk van stof
Een kleine bol, op het punt van barsten
Een stuk metaal dat gaat roesten
Een stipje materie in een doelloze leegte
Een eenzaam ruimteschip, een grote asteroïde
Koud als een steen zonder kleur
Bij elkaar gehouden met een beetje lijm
Iets zegt me dat dit niet waar is
Jij bent mijn schat, teder en blauw
Maakt het je uit, heb je een rol
In de diepste emoties van mijn eigen hart
Zacht met briesjes die strelen en heel zijn
Levend met muziek, die mijn ziel achtervolgt.
Planeet Aarde, teder en blauw
Met heel mijn hart, hou ik van jou.