395px

Het jaar duizend

Michel Sardou

L'an mil

Des cathédrales crevant le ciel comme des épées
Des forêts noires que des sorcières ont envoûtées
Des chevaux fous et des milliers de races humaines
Lancées sur nous, du plus profond de la bohème

Des crucifix dressés pour garder les campagnes
Des abbayes posées au sommet des montagnes
Des rois enfants conduits par des femmes inhumaines
Des rois méchants, soufflant la fureur et la haine

Et tout là-haut un Dieu colère
Qu'on ne sait comment apaiser
Un Dieu du fond de l'univers
À des années de voie lactée
C'était la fin du millénaire
Aux horloges de la chrétienté
L'apocalypse avant l'hiver
L'arrivée du Dies Irae

Des fumées noires au ciel assassinent l'été
Des villes sombres emmurent des hommes prisonniers
Des peurs obscures nous viennent des autres races humaines
Des bruits d'armures résonnent encore au fond des plaines

Des crucifix brisés rouillent en haut des montagnes
Des abbayes se changent en maisons de campagne
Des peuples enfants gaspillent la dernière fontaine
Des peuples fous répandent la fureur et la haine

Et tout là-haut un Dieu colère
Que nous avons tous oublié
Prépare, du fond de l'univers
Un rendez-vous d'éternité
Bientôt la fin du millénaire
Va crucifier la chrétienté
L'apocalypse avant l'hiver
L'arrivée du Dies Irae

Het jaar duizend

Kathedralen die de lucht doorboren als zwaarden
Zwarte bossen betoverd door heksen
Gekke paarden en duizenden menselijke rassen
Die op ons afkomen, uit het diepste van de bohemien

Kruisbeelden opgericht om de velden te beschermen
Abdijen gelegen op de toppen van bergen
Kinderen van koningen geleid door onmenselijke vrouwen
Boze koningen, blazend woede en haat

En daarboven een woedende God
Die we niet weten te sussen
Een God uit de diepten van het universum
Op jaren afstand van de Melkweg
Het was het einde van het millennium
Op de klokken van het christendom
De apocalyps voor de winter
De komst van de Dies Irae

Zwarte rook aan de lucht vermoordt de zomer
Donkere steden muren om mannen gevangen
Obscure angsten komen van andere menselijke rassen
Geluiden van harnassen weerklinken nog in de vlaktes

Gebroken kruisbeelden roesten op de bergen
Abdijen veranderen in landhuizen
Volkeren, kinderen verspillen de laatste bron
Dolle volkeren verspreiden woede en haat

En daarboven een woedende God
Die we allemaal vergeten zijn
Bereidt, uit de diepten van het universum
Een afspraak van eeuwigheid
Binnenkort het einde van het millennium
Zal het christendom kruisigen
De apocalyps voor de winter
De komst van de Dies Irae

Escrita por: Jacques Revaux / Michel Sardou