Meu Querido, Meu Velho, Meu Amigo (part. Roberto Carlos)
Esses seus cabelos brancos bonitos
Esse olhar cansado profundo
Me dizendo coisas num grito
Me ensinando tanto do mundo
E esses passos lentos de agora
Caminhando sempre comigo
Já correram tanto na vida
Meu querido, meu velho, meu amigo
Sua vida cheia de histórias
E essas rugas marcadas pelo tempo
Lembranças de antigas vitórias
Ou lágrimas choradas ao vento
Sua voz macia me acalma
E me diz muito mais do que eu digo
Me calando fundo na alma
Meu querido, meu velho, meu amigo
Seu passado vive presente
Nas experiências contidas
Nesse coração consciente
Da beleza das coisas da vida
Seu sorriso franco me anima
Seu conselho certo me ensina
Beijo suas mãos e lhe digo
Meu querido, meu velho, meu amigo
Eu já lhe falei de tudo
Mas tudo isso é pouco
Diante do que sinto
Olhando seus cabelos tão bonitos
Beijo suas mãos e digo
Meu querido, meu velho, meu amigo
Mijn Dierbare, Mijn Oude, Mijn Vriend
Jouw mooie, witte haren
Die diepe, vermoeide blik
Die me dingen vertelt met een schreeuw
Die me zoveel van de wereld leert
En die langzame stappen van nu
Altijd samen met mij aan het lopen
Hebben zoveel gerend in het leven
Mijn dierbare, mijn oude, mijn vriend
Je leven vol verhalen
En die rimpels getekend door de tijd
Herinneringen aan oude overwinningen
Of tranen die in de wind zijn gehuild
Je zachte stem kalmeert me
En zegt veel meer dan ik zeg
Maakt me stil diep in mijn ziel
Mijn dierbare, mijn oude, mijn vriend
Je verleden leeft in het heden
In de ervaringen die je hebt
In dit bewuste hart
Van de schoonheid van de dingen in het leven
Je oprechte glimlach geeft me moed
Je juiste advies leert me
Ik kus je handen en zeg
Mijn dierbare, mijn oude, mijn vriend
Ik heb je alles al verteld
Maar dat is nog maar weinig
Vergeleken met wat ik voel
Kijkend naar je mooie haren
Kus ik je handen en zeg
Mijn dierbare, mijn oude, mijn vriend