Te Leuven
Te Leuven, te Leuven
zijn de studentjes koene.
Zij vrijen tot de middernacht
en slapen tot de noene.
Als z' opstaan, als z' opstaan
dan vallen z' uit de veren:
"Zeg hospita, hoe laat is 't al?
Ik moet mijn les nog leren."
Als z' uit gaan, als z' uitgaan
komt hen de bisschop tegen.
"Wel, bisschop, zeg hoe laat is 't al,
welk uur is 't al geslegen?"
"Het uur dat daar geslegen is
dat kunt u wel bemerken.
De cursus is al lang gedaan,
de waal komt van de kerke."
En als zij komen op hun kot
en 't eten is niet klare.
Zij zijn gekomen met hun lief,
de rest laten zij varen.
Te Leuven, te Leuven
zijn de studentjes koene.
Zij vrijen tot de middernacht
en slapen tot de noene.
In Leuven
In Leuven, in Leuven
sind die Studenten mutig.
Sie lieben bis Mitternacht
und schlafen bis neun.
Wenn sie aufstehen, wenn sie aufstehen
fallen sie aus den Federn:
"Sag, Wirtin, wie spät ist es?
Ich muss noch lernen für die Klausur."
Wenn sie ausgehen, wenn sie ausgehen
trifft sie der Bischof.
"Nun, Bischof, sag, wie spät ist es?
Welches Uhrzeit ist es jetzt?"
"Die Zeit, die jetzt vergangen ist,
das könnt ihr gut bemerken.
Der Kurs ist schon lange vorbei,
die Leute kommen von der Kirche."
Und wenn sie zurückkommen in ihr Zimmer
und das Essen nicht fertig ist.
Sie sind mit ihrer Liebe gekommen,
das Übrige lassen sie liegen.
In Leuven, in Leuven
sind die Studenten mutig.
Sie lieben bis Mitternacht
und schlafen bis neun.