Ik Weet Het Wel
Ik weet het wel, de zomer is voorbij
O, er zingt allang geen merel meer in mei
En het groen valt van de bomen
Nu de grijze nevels komen
Omdat het killer wordt
Omdat het stiller wordt
Ik weet het wel, het was een heidens vuur
Dat ons helemaal verteerde op den duur
Dat ons bloed feller deed stromen
Maar dat nooit terug zal komen
Dat vuur is uitgedoofd, de zomer is voorbij
refr.:
Maar toch, wij weten diep van binnen
Zullen wij weer opnieuw beginnen
Zullen wij ontwaken, weer gelukkig zijn
Ik zal mezelf en jij jezelf weer zijn
Heel vrij maar dicht bijeen
En nooit meer bang zijn
Want we slaan er ons doorheen
Ik weet het wel, het was niet zo'n vrolijk lied
Maar een klaagzang van vervreemding en verdriet
Het was een lied zonder akkoorden
En al te vaak ook zonder woorden
Zodat het stiller werd
Zodat het killer werd
Ik weet het wel, we waren nog een paar
Maar de twijfel dreef ons langzaam uit elkaar
We droomden onze eigen dromen
Om aan de andere te ontkomen
Wij zijn alleen met twee vreemden naast elkaar
refr.
Ik weet het wel, de zomer is voorbij
En al zingt er dan geen merel meer in mei
Al verkleuren alle bomen
Laat de winter nu maar komen
Want we zijn niet meer bang voor morgen
Maar gelouterd en geborgen
Zo brengt de tijd ons ieder uur weer dichterbij
Want, weet je, het is nog niet voorbij
Lo Sé Bien
Lo sé bien, el verano ha terminado
Oh, hace mucho que no canta el mirlo en mayo
Y las hojas verdes caen de los árboles
Ahora que llegan las neblinas grises
Porque se vuelve más frío
Porque se vuelve más silencioso
Lo sé bien, fue un fuego pagano
Que nos consumió por completo con el tiempo
Que hacía correr nuestra sangre más intensamente
Pero que nunca volverá
Ese fuego se ha extinguido, el verano ha terminado
Estribillo:
Pero aún así, sabemos en lo más profundo
Que volveremos a empezar de nuevo
Que despertaremos, seremos felices de nuevo
Yo seré yo mismo y tú serás tú misma de nuevo
Totalmente libres pero cerca uno del otro
Y nunca más tendremos miedo
Porque lo superaremos juntos
Lo sé bien, no fue una canción alegre
Sino un lamento de alienación y tristeza
Fue una canción sin acordes
Y muchas veces también sin palabras
Así que se volvió más silencioso
Así que se volvió más frío
Lo sé bien, éramos un par
Pero la duda nos separó lentamente
Soñábamos nuestros propios sueños
Para escapar del otro
Estamos solos, dos extraños juntos
Estribillo
Lo sé bien, el verano ha terminado
Y aunque ya no cante el mirlo en mayo
Aunque todos los árboles cambien de color
Deja que llegue el invierno
Porque ya no tenemos miedo del mañana
Sino que estamos purificados y protegidos
Así el tiempo nos acerca cada hora más
Porque, sabes, aún no ha terminado