395px

Goedemorgen, Dag

Miguel Abuelo

Buen Día, Día

Buen día, día; día, buen día
Buen día, perro; mujer, buen día
Árbol, buen día; señora, buen día
Buen día, hijo; hermano, buen día
Buen día, día; día, buen día

Soy todos tus olvidos
Y de todos tus olvidos
Aparece mi alimento
Aquí tu libertad
Aquí tu intensión apelmazada
De ser pájaro

Aquí la piedra de tu risa
Aquí mi boca, arriba y gritando
Buen día, a todo lo que pasa
Yo soy el que da ruta de tu paso olvidado
Y aquel que te camina
Descalzo, entre tus pasos
Nada sé. No, nada sé, nada sé

Buen día, día; día, buen día
Buen día, día; día, buen día
Buen día Sol; soles, buen día
Tontos, buen día; señora, buen día
Buen día agua; fuego, buen día
Buen día aire; Luna, buen día

Juntos cavaremos
Hasta la superficie de la tierra
Tu dolor es amor
Transformándose en mundo
Todo lo de buscar ya fue encontrado
Creciendo vengo desde antiguo informe
Y una caja es tu cuerpo
En donde el dolor no cesa

Buen día, día; día, buen día
Buen día, día; día, buen día
Buen día, día; día, buen día
Buen día, día; día, buen día

Embelésate ahora que estás vivo
Este mundo era ya una loquería
Vamos, adelante, traerás todo junto
Llanura y vegetal entrelazados
Agua sobre fuego y fuego bajo tierra
Sé bien que tus coros se pondrían contentos

Que suba lo que crece
Lo que se aparta, aparte
Lo que vino, se encuentre
Lo que se fue, se vaya

Aquí voy yo, el que río y río
Bajo y sobre las vertientes
Aquí voy yo, el que pintó al amigo
Oíd, oíd, oíd, que hermoso río
Que sueña en ti, llamando
Humano, humano, humano
Humano, humano, humano, humano

El pensamiento corre, el cuerpo baila
Los ojos iluminan, la voz llega y escapa
Por qué, por qué, por qué
Transitar la lozanía que hay en tu alma

Ay, el yugo
Ay, la enfrascadora jornada
Brindo contigo, Hölderlin
Por lo gratis, la bendición etérea
Y oíganse las manos serviciales
La tares del amor, creativo y fraternal

Buen día, día; día, buen día
Buen día, día; día, buen día
Buen día, día; día, buen día
Buen día, remanso; tempestad, buen día
Buen día, ruta; muerte, buen día
Buen día, día

Ey, y si hubieras contraído
Compromiso con la muerte
Y si hubieras muerto acaso
Peleando o creyendo
O intentando escaleras
Para atrapar las espaldas del cielo

Hubieras llevado gloria hacia allá
Sí, hacia desde donde ya no se vuelve
Pero también, habrías dejado
Fábula, utopía y polvo
Entre mis cofrades mortales

Buen día, día; día, buen día
Buen día, día; día, buen día

Pobre eres, si no llevas repletas
Las arcas de tu corazón
Idiota perdido, aquel
Que no se reconozca en un odio insensato

Qué imbécil no verá su pasión
Más desjuiciada
Y qué clase de rico será
Quien no lleve todo junto y en un solo puño
La psiquis y el latido de su pueblo

Buen día, día; día, buen día
Buen día, día; día, buen día

He venido a mover y darle marcha a la fanfarria
Me fecunda la música que tonifica y cura
Los poetas me acusan de deber ser valiente
Las artes para siempre, las musas sin cadenas
Como, huelo, duermo, río, bebo, juego, ando
Me recuesto cara al cielo y mi reposo goza
En la paz de cada origen

Buen día, día
Adiós, barcos anclados sobre torrentosas aguas
Buen día, día; día, buen día
Buen día, día; día, buen día

No nosotros!
Regocijos del rocío sobre narices esplendidas
No nosotros!
Elásticos celebradores de deseos
No!. No nosotros!
Bravos Napoleones sin batallas
El compromiso nunca ha sido un bálsamo para mí
No!, soy de aquí, yo, poco, tenso
Y me quedo para cantar y amar
Desde un huerto, manual, en mis hermanos

Buen día, día; día, buen día
Buen día, día; día, buen día
Buen día, día; día, buen día
Buen día, día; día, buen día

Goedemorgen, Dag

Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, hond; vrouw, goedemorgen
Boom, goedemorgen; mevrouw, goedemorgen
Goedemorgen, zoon; broer, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen

Ik ben al jouw vergeten dingen
En van al jouw vergeten dingen
Verschijnt mijn voedsel
Hier jouw vrijheid
Hier jouw samengeperste intentie
Om een vogel te zijn

Hier de steen van jouw lach
Hier mijn mond, omhoog en schreeuwend
Goedemorgen, aan alles wat gebeurt
Ik ben degene die de route geeft van jouw vergeten stap
En degene die jou begeleidt
Blootsvoets, tussen jouw stappen
Ik weet niets. Nee, ik weet niets, ik weet niets

Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, zon; zonnen, goedemorgen
Dwaas, goedemorgen; mevrouw, goedemorgen
Goedemorgen water; vuur, goedemorgen
Goedemorgen lucht; maan, goedemorgen

Samen zullen we graven
Tot aan de oppervlakte van de aarde
Jouw pijn is liefde
Die zich transformeert in wereld
Alles wat gezocht werd is al gevonden
Groeien kom ik van oude informatie
En een doos is jouw lichaam
Waarin de pijn niet stopt

Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen

Verlies jezelf nu je leeft
Deze wereld was al een gekkenhuis
Kom op, vooruit, je brengt alles samen
Vlaktes en planten verweven
Water boven vuur en vuur onder de grond
Ik weet goed dat jouw koor blij zou zijn

Laat stijgen wat groeit
Wat zich verwijdert, apart
Wat gekomen is, laat het vinden
Wat gegaan is, laat het gaan

Hier ga ik, degene die lacht en lacht
Onder en boven de bronnen
Hier ga ik, degene die de vriend schilderde
Hoort, hoort, hoort, wat een mooie rivier
Die in jou droomt, roepend
Mens, mens, mens
Mens, mens, mens, mens

De gedachte rent, het lichaam danst
De ogen verlichten, de stem komt en ontsnapt
Waarom, waarom, waarom
De frisheid bewandelen die in jouw ziel is

Oh, het juk
Oh, de ingeklemde reis
Ik drink op jou, Hölderlin
Voor het gratis, de etherische zegen
En laat de behulpzame handen horen
De taak van de liefde, creatief en broederlijk

Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, rustpunt; storm, goedemorgen
Goedemorgen, route; dood, goedemorgen
Goedemorgen, dag

Hé, en als je een
Verplichting met de dood had
En als je misschien dood was gegaan
Vechtend of gelovend
Of trappend op trappen
Om de ruggen van de hemel te vangen

Zou je daar glorie hebben gebracht
Ja, van waar je niet meer terugkomt
Maar ook, zou je hebben achtergelaten
Fabel, utopie en stof
Tussen mijn sterfelijke broeders

Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen

Arm ben je, als je niet vol
De schatkisten van je hart
Verloren idioot, degene
Die zich niet herkent in een dwaze haat

Wat een idioot zal zijn passie niet zien
Meer ongecontroleerd
En wat voor soort rijke zal zijn
Die niet alles samen en in één vuist draagt
De psyche en de hartslag van zijn volk

Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen

Ik ben gekomen om de fanfare te bewegen en op gang te brengen
De muziek die me voedt, die versterkt en geneest
De dichters beschuldigen me dat ik dapper moet zijn
De kunsten voor altijd, de muzen zonder ketens
Zoals, ik ruik, slaap, lach, drink, speel, loop
Ik leun met mijn gezicht naar de hemel en mijn rust geniet
In de vrede van elke oorsprong

Goedemorgen, dag
Vaarwel, schepen verankerd op woelige wateren
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen

Niet wij!
Vreugde van de dauw op schitterende neuzen
Niet wij!
Elastische vierders van wensen
Nee! Niet wij!
Dappere Napoleon zonder oorlogen
De verplichting is nooit een balsem voor mij geweest
Nee!, ik ben hier, ik, weinig, gespannen
En ik blijf om te zingen en te houden van
Vanuit een handmatige tuin, bij mijn broeders

Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen
Goedemorgen, dag; dag, goedemorgen

Escrita por: Miguel Abuelo