Mi Mazatlan
Soy marinero de Mazatlán,
nací a la orilla de aquellas playas,
donde las olas vienen y van.
Las olas altas,
fueron mí cuna,
y me arrullaron bajo la luna,
cerca del mar.
Mazatlán, Mazatlán,
lindas hembras,
que hacen del cielo
su carnaval.
Mazatlán, Mazatlán,
desde el barco
en que yo navego,
te he de cantar.
Hablado:
¡Hay Sinaloa, como me acuerdo de tí
mi Guasave querido.
Ya las gaviotas vienen y van,
son los pañuelos del marinero,
que se despiden de Mazatlán.
Llora la novia, pero se espera,
porque ella sabe que el que navega
regresará.
Mazatlán, Mazatlán,
lindas hembras,
que hacen del cielo
su carnaval.
Mazatlán, Mazatlán,
desde el barco
en que yo navego,
te he de cantar.
Mijn Mazatlán
Ik ben een zeeman uit Mazatlán,
geboren aan de rand van die stranden,
waar de golven komen en gaan.
De hoge golven,
waren mijn wieg,
en wiegden me onder de maan,
vlakbij de zee.
Mazatlán, Mazatlán,
mooie vrouwen,
die van de lucht
een carnaval maken.
Mazatlán, Mazatlán,
vanaf het schip
waarop ik vaar,
zal ik voor je zingen.
Gesproken:
Oh Sinaloa, hoe herinner ik me jou,
mijn geliefde Guasave.
De meeuwen komen en gaan,
het zijn de zakdoeken van de zeeman,
die afscheid nemen van Mazatlán.
De bruid huilt, maar ze wacht,
want ze weet dat degene die vaart
zal terugkeren.
Mazatlán, Mazatlán,
mooie vrouwen,
die van de lucht
een carnaval maken.
Mazatlán, Mazatlán,
vanaf het schip
waarop ik vaar,
zal ik voor je zingen.
Escrita por: Chema Davila