395px

Lijnbloem (ft. Raúl Iriarte)

Miguel Calo

Flor De Lino (part. Raúl Iriarte)

Deshojaba noches
Esperando en vano
Que le diera un beso

Pero yo soñaba
Con el beso grande
De la tierra en celo

Flor de lino
Que raro destino
Truncaba un camino
De linos en flor

Deshojaba noches
Cuando me esperaba
Por aquel sendero

Llena de vergüenza
Cómo los muchachos
Con un traje nuevo

Cuántas cosas que se fueron
Y hoy regresan siempre
Con la siempre noche de mi soledad

Yo la vi florecer como el lino
De un campo argentino
Maduros de sol

Si la hubiera llegado a entender
Ya tendría en mi rancho el amor

Yo la vi florecer pero un día
Mandinga la huella
Que me la llevo

Flor de lino se fue
Y hoy el campo está en flor
Amalaya me falta su amor

Lijnbloem (ft. Raúl Iriarte)

Ik plukte nachten
In de hoop tevergeefs
Dat ik haar een kus zou geven

Maar ik droomde
Van de grote kus
Van de aarde in hitte

Lijnbloem
Wat een vreemde bestemming
Verstoorde een pad
Van lijnbloemen in bloei

Ik plukte nachten
Toen ze op me wachtte
Langs dat pad

Vol schaamte
Zoals de jongens
In een nieuw pak

Hoeveel dingen zijn er gegaan
En komen altijd terug
Met de eeuwige nacht van mijn eenzaamheid

Ik zag haar bloeien als het lijn
Van een Argentijns veld
Rijp van de zon

Als ik haar maar had kunnen begrijpen
Zou ik de liefde al in mijn huis hebben

Ik zag haar bloeien maar op een dag
Nam Mandinga de sporen
Die haar van me wegnam

Lijnbloem is weg
En vandaag staat het veld in bloei
Amalaya, ik mis haar liefde

Escrita por: Homero Espósito