Margo (part. Raúl Iriarte)
Margo ha vuelto a la ciudad
Con el tango más amargo
Su cansancio fue tan largo
Que el cansancio pudo más
Varias el ayer
Se hizo grillo hasta la aurora
Pero nunca como ahora
Tanto y tanto hasta volver
Que pretende adónde va
Con el tango más amargo
Si ha llorado tanto Margo
Que dan ganas de llorar
Ayer pensó que hoy
Hoy no es posible
La vida puede más que la esperanza
París era oscura
Y cantaba su tango feliz
Sin pensar pobrecita
Que el viejo París
Se alimenta con el breve
Fin brutal de la magnolia
Entre la nieve
Después otra vez Buenos Aires
Y Margo otra vez
Sin canción y sin fe
Margo (ft. Raúl Iriarte)
Margo is terug in de stad
Met de bitterste tango
Haar vermoeidheid was zo lang
Dat de vermoeidheid won
Verschillende keren gisteren
Werd het een krekel tot de dageraad
Maar nooit zoals nu
Zoveel en zoveel tot ze terugkwam
Wat probeert ze, waar gaat ze heen
Met de bitterste tango
Als ze zoveel gehuild heeft, Margo
Dat je er zelf van wilt huilen
Gisteren dacht ze dat vandaag
Vandaag niet mogelijk is
Het leven kan meer dan de hoop
Parijs was donker
En zong haar blije tango
Zonder te denken, arme ziel
Dat het oude Parijs
Zich voedt met het korte
Brutale einde van de magnolia
Tussen de sneeuw
Daarna weer Buenos Aires
En Margo weer
Zonder lied en zonder geloof