Con mi cacerola
Con mi cacerola y mi mochila
yo me voy, me voy, yo me voy, me voy
que por la vida…
Yo no quiero aviones,
ni tampoco bombarderos,
yo lo que quiero, quiero,
son papas fritas con huevos.
Con mi cacerola y mi mochila…
Yo no quiero ver amigos
que viven pena en la calle,
yo quiero cantar, y un vino
y musiquita pal baile.
Con mi cacerola y mi mochila…
Cada día es un regalo,
una gratuita ilusión.
Para qué ser importante si vives sin emoción.
Como pájaros y lirios
que los viste y cuida Dios,
llenando mi cacerola de ilusiones y de amor.
Junto con gente especial
que quieren la libertad,
de vivir con mu poquito y ayudar a los demás.
Con el cielo como techo,
con el pan con los hermanos,
con el suelo como lecho,
acompaño a los dañados.
Con mi cacerola y mi mochila…
Met mijn pan
Met mijn pan en mijn rugzak
ik ga weg, ik ga weg, ik ga weg, ik ga weg
want door het leven...
Ik wil geen vliegtuigen,
ook geen bommenwerpers,
wat ik wil, wil ik,
zijn frietjes met eieren.
Met mijn pan en mijn rugzak...
Ik wil geen vrienden zien
die lijden op straat,
ik wil zingen, en een wijntje
en muziek voor de dans.
Met mijn pan en mijn rugzak...
Elke dag is een cadeau,
een gratis illusie.
Waarom belangrijk zijn als je leeft zonder emotie.
Als vogels en lelies
die God ziet en beschermt,
vul ik mijn pan met dromen en met liefde.
Samen met bijzondere mensen
die vrijheid willen,
met heel weinig leven en anderen helpen.
Met de lucht als dak,
met brood met de broeders,
met de grond als bed,
steun ik de gewonden.
Met mijn pan en mijn rugzak...