No Arranques Mas Flores
Rosa es una flor,
en un vaso de cristal.
Un destino cruel,
cortó su tallo en dos.
Rosa vive gris
sentada en un sillón:
fue una explosión...
y ella no entiende, no comprende
flor de acanto, di tu llanto.
Un reto amargo, nena
hoy quieres volar más alto
no tienes miedo del halcón.
Tus labios son de plata,
tus ojos gotas de escarcha,
que brillan en la oscuridad.
Rosa quiere andar
sin ayuda del metal.
Quiere compartir
ser una chica normal,
sueña con viajar,
lejos de la gran ciudad
en un largo tren
e ir muy lejos, siempre lejos
donde el tiempo corra lento.
Geen Meer Bloemen Plukken
Rosa is een bloem,
in een glazen vaas.
Een wrede bestemming,
knipte haar steel doormidden.
Rosa leeft in grijs
zittend in een stoel:
het was een explosie...
en zij begrijpt het niet, begrijpt het niet
bloem van acanthus, vertel je verdriet.
Een bittere uitdaging, meid
vandaag wil je hoger vliegen
je bent niet bang voor de valk.
Je lippen zijn van zilver,
je ogen druppels van rijp,
die schitteren in de duisternis.
Rosa wil lopen
zonder hulp van metaal.
Ze wil delen,
gewoon een normaal meisje zijn,
droomt van reizen,
ver weg van de grote stad
in een lange trein
en heel ver weg, altijd ver
waar de tijd langzaam verstrijkt.