Rara Vez
Prisionero
derrotado
en la noche
no soy yo.
Desvelado
delirante
en tus sueños
quién si no yo.
Rara vez la flor permanece
rara es la vez que vuelve otro abril.
Venenoso
remordido
respirando
¿la herida de quién?
Transparente
olvidado
en las calles, quién
quién si no yo.
Rara vez se acallan los bosques
rara es la vez que entiendo tu ser
rara vez me buscas en sueños
rara vez te sirves de mí.
Divagante
solitario
emigrante
así te amo yo.
Rara vez me cruzas miradas
rara es la vez si no es por azar
rara vez la flecha en el blanco
rara es la vez que atino a ser yo.
Zeldzame Keer
Gevangen
verslagen
in de nacht
ben ik niet ik.
Slaaploos
delirant
in jouw dromen
wie anders dan ik.
Zeldzaam blijft de bloem bestaan
zeldzaam is de keer dat april weer komt.
Giftig
met spijt
ademend
wie is de wond van wie?
Transparant
vergeten
op de straten, wie
wie anders dan ik.
Zeldzaam zwijgen de bossen
zeldzaam is de keer dat ik jouw wezen begrijp
zeldzaam zoek je me in dromen
zeldzaam maak je gebruik van mij.
Dwaalend
eenzaam
emigrant
zo hou ik van jou.
Zeldzaam kruisen onze blikken
zeldzaam is de keer als het niet toeval is
zeldzaam de pijl in het doel
zeldzaam is de keer dat ik echt mezelf ben.
Escrita por: Erentxun Acosta Mikel, Rafael Berrio Garcia