395px

Misschien

Milly Quezada

Quizás

Quizás me falten fuerzas para no sentirme tan sola y vacía,
pero llegó el momento de entender que fuiste lo que fue mi vida.

Y hoy que me falta el alma y en lugar del alma tengo tu sonrisa.
Dime qué hacer si puedes, con este silencio, con esta agonía.

Quizás, si te pudiera olvidar, quizás, quizás

Quizás no esperaría retener el mar,
ni buscar por toda la ciudad,
el abrigo eterno de tu cuerpo quizás.
Quizás diría adiós a tanta soledad
como dije adiós al corazón.
Quizás dejaría de llorar.

Quizás me falte tiempo para darle tiempo a tanta fe perdida.
Pero tu amor me dice que debo esperar porque quizás un día.

Quizás, si te pudiera olvidar, quizás, quizás

Quizás no esperaría retener el mar,
ni buscar por toda la ciudad,
el abrigo eterno de tu cuerpo quizás.
Quizás diría adiós a tanta soledad
como dije adiós al corazón.
Quizás dejaría de llorar.

Misschien

Misschien heb ik niet de kracht om me niet zo alleen en leeg te voelen,
maar het is tijd om te begrijpen dat jij was wat mijn leven was.

En vandaag, nu ik mijn ziel mis en in plaats van mijn ziel jouw glimlach heb.
Zeg me wat ik moet doen, als je kunt, met deze stilte, met deze agonies.

Misschien, als ik je zou kunnen vergeten, misschien, misschien.

Misschien zou ik niet wachten om de zee vast te houden,
of door de hele stad te zoeken,
de eeuwige omhelzing van jouw lichaam misschien.
Misschien zou ik vaarwel zeggen tegen zoveel eenzaamheid
zoals ik vaarwel zei tegen mijn hart.
Misschien zou ik stoppen met huilen.

Misschien heb ik niet genoeg tijd om zoveel verloren geloof tijd te geven.
Maar jouw liefde zegt me dat ik moet wachten, want misschien op een dag.

Misschien, als ik je zou kunnen vergeten, misschien, misschien.

Misschien zou ik niet wachten om de zee vast te houden,
of door de hele stad te zoeken,
de eeuwige omhelzing van jouw lichaam misschien.
Misschien zou ik vaarwel zeggen tegen zoveel eenzaamheid
zoals ik vaarwel zei tegen mijn hart.
Misschien zou ik stoppen met huilen.

Escrita por: Gustavo Márquez