CARENCIAS DE CORDURA (part. Yami Safdie)
No sé quién más conoce
Lo que me pasa al ver tu caminar
Tal vez el tiempo sepa qué siento
Cuando me hablás, y me contás tu día
Mi alma me pidió que te ame cuando oía
Tu voz una vez más
Contento, y sin aliento
Miré hacia arriba
Cuando se llenó la Luna
Vi tu rostro en una estrella
Y en cuanto comprendí lo bella que es
Sentí yo no estar a la altura
Con vos entendí que nadie es perfecto
Por tus carencias de cordura
Pero es que son tus mismos dеfectos
Que te hacen ser una ternura
Con vos nunca hubo nada que dudar
Si mis miedos pesan menos que mi amor
Y las ganas que tengo, de volverte a abrazar
Y decirte que me muero por tenerte
Me cambiaste el mundo con una sonrisa
De repente el Sol ya no brilla tan fuerte
Como esos dos ojitos que me hipnotizan
Ay, qué delicia
No aguanté las ganas de ver tus labios
Pa' conocernos nos bastaron dos miradas
Pero esa noche conocí al diablo
El diablo reía, el diablo bailaba
Cuando se llenó la Luna
Vi tu rostro en una estrella
Y en cuanto comprendí lo bella que es
Sentí yo no estar a la altura
Con vos entendí que nadie es perfecto
Por tus carencias de cordura
Pero es que son tus mismos defectos
Que te hacen ser una ternura
GEMISCHTE GEVOELENS (ft. Yami Safdie)
Ik weet niet wie het nog meer weet
Wat gebeurt er met mij als ik jou zie lopen?
Misschien zal de tijd weten wat ik voel
Als je met me praat en me over je dag vertelt
Mijn ziel vroeg me om van je te houden toen ik hoorde
Jouw stem nog een keer
Blij en buiten adem
Ik keek omhoog
Toen de maan vol was
Ik zag je gezicht in een ster
En zodra ik besefte hoe mooi ze is
Ik had het gevoel dat ik de taak niet aankon
Toen ik jou leerde kennen, besefte ik dat niemand perfect is
Voor je gebrek aan gezond verstand
Maar het zijn je eigen gebreken
Dat maakt je zo schattig
Bij jou was er nooit iets om aan te twijfelen
Als mijn angsten minder wegen dan mijn liefde
En hoeveel ik je weer wil knuffelen
En ik vertel je dat ik ernaar verlang om jou te hebben
Je veranderde mijn wereld met een glimlach
Opeens schijnt de zon niet meer zo fel
Zoals die twee kleine oogjes die mij hypnotiseren
Oh, wat een genot!
Ik kon de drang om je lippen te zien niet verdragen
Twee blikken waren voldoende om elkaar te leren kennen
Maar die nacht ontmoette ik de duivel
De duivel lachte, de duivel danste
Toen de maan vol was
Ik zag je gezicht in een ster
En zodra ik besefte hoe mooi ze is
Ik had het gevoel dat ik de taak niet aankon
Toen ik jou leerde kennen, besefte ik dat niemand perfect is
Voor je gebrek aan gezond verstand
Maar het zijn dezelfde gebreken
Dat maakt je zo schattig
Escrita por: Milo j / Yami Safdie / Evlay