M.A.I (En Vivo Estadio De Morón)
No me imaginé que funcionaba así, no buscaba amor
Y un día te encontré, estaba vivo, pero con vos comencé a vivir
Fuiste una bendición, me queda agradecer
Sos ese cuento del que no quiero saber el final
Ese cometa que tuve suerte de presenciar
El mundo es feo y su pasado provocó ansiedad
Me iré al infierno, pero en tierra
Si algún día de estos se hace gris tu cielo
Lo pintarás mirando un río
Las lágrimas y el frío te hicieron de hielo
Y daré la piel pa' servir de abrigo
Y aunque el orgullo a veces ocultó mis miedo'
Temo a caer y que no estés conmigo
Te ofrezco amor real de un corazón sincero
Y quemar la llave que abrió el laberinto
Si algún día de estos se hace gris tu cielo
Lo pintarás mirando un río
Las lágrimas y el frío te hicieron de hielo
Y daré la piel pa' servir de abrigo
Y aunque el orgullo a veces ocultó mis miedo'
Temo a caer y que no estés conmigo
Te ofrezco amor real de un corazón sincero
Y quemar la llave que abrió el laberinto
Ma-a-a-ai
Ma-a-a-ai
Ma-a-a-ai
Ma-a-a-ai
Hoy el tiempo no perdona y el ambiente es raro
Pero solo esa persona me dio su mano
Tu alma era viajera y sola, sé que es un descaro
Y la mía se desmorona, pero combinamos
Lograste comprender lo que ni yo entendí
Tus palabras hoy, fueron mirada' ayer
Preferiste escuchar antes que verme sonreír
Me hiciste ser mejor, nena
Si algún día de estos se hace gris tu cielo
Lo pintarás mirando un río
Las lágrimas y el frío te hicieron de hielo
Y daré la piel pa' servir de abrigo
Y aunque el orgullo a veces ocultó mis miedo'
Temo a caer y que no estés conmigo
Te ofrezco amor real de un corazón sincero
Y quemar la llave que abrió el laberinto
M.A.I (Live in Estadio De Morón)
Ik had niet gedacht dat het zo werkte, ik zocht geen liefde
En op een dag vond ik je, ik was levend, maar met jou begon ik echt te leven
Jij was een zegen, ik moet je bedanken
Jij bent dat verhaal waarvan ik niet wil weten hoe het eindigt
Die komeet die ik gelukkig mocht zien
De wereld is lelijk en zijn verleden veroorzaakte angst
Ik ga naar de hel, maar dan wel op aarde
Als je op een dag je hemel grijs wordt
Zal je het schilderen terwijl je naar een rivier kijkt
De tranen en de kou maakten je van ijs
En ik geef mijn huid om als dekentje te dienen
En hoewel trots soms mijn angsten verstopte
Vrees ik te vallen en dat je er niet bij bent
Ik bied je echte liefde van een oprecht hart
En ik zal de sleutel verbranden die het labyrint opende
Als je op een dag je hemel grijs wordt
Zal je het schilderen terwijl je naar een rivier kijkt
De tranen en de kou maakten je van ijs
En ik geef mijn huid om als dekentje te dienen
En hoewel trots soms mijn angsten verstopte
Vrees ik te vallen en dat je er niet bij bent
Ik bied je echte liefde van een oprecht hart
En ik zal de sleutel verbranden die het labyrint opende
Ma-a-a-ai
Ma-a-a-ai
Ma-a-a-ai
Ma-a-a-ai
Vandaag vergeeft de tijd niet en de sfeer is vreemd
Maar alleen die persoon gaf me haar hand
Jouw ziel was een reiziger en alleen, ik weet dat het een schande is
En de mijne valt uit elkaar, maar we passen bij elkaar
Je begreep wat ik niet eens snapte
Jouw woorden vandaag waren blikken gisteren
Je koos ervoor te luisteren in plaats van me te zien glimlachen
Je maakte me beter, schat
Als je op een dag je hemel grijs wordt
Zal je het schilderen terwijl je naar een rivier kijkt
De tranen en de kou maakten je van ijs
En ik geef mijn huid om als dekentje te dienen
En hoewel trots soms mijn angsten verstopte
Vrees ik te vallen en dat je er niet bij bent
Ik bied je echte liefde van een oprecht hart
En ik zal de sleutel verbranden die het labyrint opende