Morro Velho
No sertão da minha terra, fazenda é o camarada que ao chão se deu
Fez a obrigação com força, parece até que tudo aquilo ali é seu
Só poder sentar no morro e ver tudo verdinho, lindo a crescer
Orgulhoso camarada, de viola em vez de enxada
Filho do branco e do preto, correndo pela estrada atrás de passarinho
Pela plantação adentro, crescendo os dois meninos, sempre pequeninos
Peixe bom dá no riacho de água tão limpinha, dá pro fundo ver
Orgulhoso camarada, conta histórias prá moçada
Filho do senhor vai embora, tempo de estudos na cidade grande
Parte, tem os olhos tristes, deixando o companheiro na estação distante
Não esqueça, amigo, eu vou voltar, some longe o trenzinho ao deus-dará
Quando volta já é outro, trouxe até sinhá mocinha prá apresentar
Linda como a luz da lua que em lugar nenhum rebrilha como lá
Já tem nome de doutor, e agora na fazenda é quem vai mandar
E seu velho camarada, já não brinca, mas trabalha.
Oude Berg
In het binnenland van mijn land, is de boerderij de maat die zich aan de grond gaf
Heeft de plicht met kracht vervuld, het lijkt wel alsof alles daar van hem is
Kan alleen op de heuvel zitten en alles groen zien, prachtig om te groeien
Trots maat, met een gitaar in plaats van een spade
Zoon van de blanke en de zwarte, rennend langs de weg achter een vogeltje aan
Door de plantage heen, groeien de twee jongens, altijd klein
Goede vis zwemt in de beek met zo'n schoon water, je kunt de bodem zien
Trots maat, vertelt verhalen voor de jongeren
Zoon van de baas gaat weg, tijd voor studie in de grote stad
Vertrekt, met verdrietige ogen, laat de maat achter op het verre station
Vergeet niet, vriend, ik kom terug, het treintje verdwijnt in de verte
Als hij terugkomt is hij veranderd, heeft zelfs een mooie dame mee om voor te stellen
Mooi als het licht van de maan dat nergens zo straalt als daar
Heeft al de titel van dokter, en nu is hij degene die de boerderij leidt
En zijn oude maat, speelt niet meer, maar werkt.
Escrita por: Milton Nascimento