Encontros e Despedidas
Mande notícias do mundo de lá, diz quem fica
Me dê um abraço, venha me apertar, tô chegando
Coisa que gosto é poder partir sem ter planos
Melhor ainda é poder voltar quando quero
Todos os dias é um vai e vem
A vida se repete na estação
Tem gente que chega pra ficar
Tem gente que vai pra nunca mais
Tem gente que vem e quer voltar
Tem gente que vai, quer ficar
Tem gente que veio só olhar
Tem gente a sorrir e a chorar
E assim chegar e partir
São só dois lados da mesma viagem
O trem que chega é o mesmo trem da partida
A hora do encontro é também despedida
A plataforma dessa estação é a vida desse meu lugar
É a vida desse meu lugar, é a vida
A hora do encontro é também despedida
A plataforma dessa estação é a vida desse meu lugar
É a vida desse meu lugar, é a vida
Ontmoetingen en Afscheid
Stuur nieuws van de wereld daar, zeg wie blijft
Geef me een knuffel, kom me omhelzen, ik ben onderweg
Wat ik fijn vind is kunnen vertrekken zonder plannen
Nog beter is het om terug te kunnen komen wanneer ik wil
Elke dag is een komen en gaan
Het leven herhaalt zich op het station
Er zijn mensen die komen om te blijven
Er zijn mensen die gaan en nooit meer terugkomen
Er zijn mensen die komen en willen terug
Er zijn mensen die gaan, willen blijven
Er zijn mensen die alleen kwamen kijken
Er zijn mensen die lachen en huilen
En zo komen en gaan
Het zijn gewoon twee kanten van dezelfde reis
De trein die aankomt is dezelfde als de trein die vertrekt
Het moment van ontmoeting is ook afscheid
Het perron van dit station is het leven van deze plek van mij
Het is het leven van deze plek van mij, het is het leven
Het moment van ontmoeting is ook afscheid
Het perron van dit station is het leven van deze plek van mij
Het is het leven van deze plek van mij, het is het leven
Escrita por: Fernando Brant, Milton Nascimento