Planeta Blue
Eu sou atlântica dor
Plantada no lado do sul
De um planeta que vê
E que é visto azul
Mas essa primeira impressão
Esse planeta blue
Não é a visão mais real
Além de cor, blue é também muito triste
Pode ser o lado nu, o lado pra lá de cru
O lado escuro do azul
Eu sou um homem comum
Eu sou um homem do sol
Eu sou um African man
Um South American man
A fome continental
Miséria que o norte traz
A fome que a morte vem
A fome não vem da paz
O ódio que o ódio tem
Se espalha bem mais veloz
Que a água que a chuva traz
Que o grito da nossa voz
Eu sou um homem qualquer
Estou querendo saber
Se dá pra gente viver
Se dá pra sobreviver
Quero saber de coração
Se nossa humanidade
E este planeta vão poder prosseguir
Quem sabe a terra segue o seu destino
Bola de menino pra sempre azul
Quem sabe o homem mata o lobo homem
E olha o olhar do homem que é seu igual
Quem sabe a festa chega a floresta
E o homem aceita a mata e o animal
Quem sabe a riqueza?
E toda a beleza estará nas mesas da terra do sul
Eu sou atlântica dor
Plantada no lado do sul
Blauwe Planeet
Ik ben Atlantische pijn
Geplant aan de zuidkant
Van een planeet die ziet
En die blauw gezien wordt
Maar deze eerste indruk
Deze blauwe planeet
Is niet de meest echte visie
Naast kleur, is blauw ook heel treurig
Het kan de naakte kant zijn, de rauwe kant
De donkere kant van het blauw
Ik ben een gewone man
Ik ben een man van de zon
Ik ben een Afrikaanse man
Een Zuid-Amerikaanse man
De honger op het continent
Ellende die het noorden brengt
De honger die de dood meebrengt
De honger komt niet van de vrede
De haat die de haat heeft
Verspreidt zich veel sneller
Dan het water dat de regen brengt
Dan de schreeuw van onze stem
Ik ben een man zoals elke ander
Ik wil graag weten
Of we kunnen leven
Of we kunnen overleven
Ik wil van harte weten
Of onze menselijkheid
En deze planeet verder kunnen gaan
Wie weet volgt de aarde zijn bestemming
Balletje van een jongen voor altijd blauw
Wie weet doodt de man de wolf-man
En kijkt naar de blik van de man die zijn gelijke is
Wie weet komt het feest in het bos
En accepteert de man de jungle en het dier
Wie weet de rijkdom?
En al het mooie zal op de tafels van het zuiden zijn
Ik ben Atlantische pijn
Geplant aan de zuidkant