A Sede do Peixe (Para o Que Não Tem Solução)
Para o que o suor não me deu
O fogo do amor ensinou
Ser o barro embaixo do sol
Ser chuva lavrando sertão
Qual aleijadinho de sabará
E a semente das bananas
Para o que não tem solução
A sede do peixe ensinou
Não me vale a água do mar
Nem vinho, nem glória, navio
Nem o sal da língua que beija o frio
Nem ao menos toda raiva
Para o que não tem mais razão
A calma do louco ensinou
A dizer nada
Para o que não tem mais nada
A calma do louco ensinou
A dizer razão
De Honger van de Vis (Voor Wat Geen Oplossing Heeft)
Voor wat het zweet me niet gaf
Leerde de vlam van de liefde
Te zijn de klei onder de zon
Te zijn regen die het binnenland bewerkt
Als een kreupele van Sabará
En het zaad van de bananen
Voor wat geen oplossing heeft
Leerde de honger van de vis
De zee is me niet van nut
Geen wijn, geen glorie, schip
Geen zout van de tong die de kou kust
Zelfs niet al die woede
Voor wat geen reden meer heeft
Leerde de kalmte van de gek
Om niets te zeggen
Voor wat niets meer heeft
Leerde de kalmte van de gek
Om reden te zeggen