Vera Cruz
Hoje foi que a perdi, mas onde já nem sei
Me levo para o mar
Em Vera me larguei e deito nesta dor
Meu corpo sem lugar
Ah, quisera esquecer a moça que se foi
De nossa Vera Cruz e o pranto que ficou
Da morte que sonhei, nas coisas de um olhar
Ah, nos rios me larguei, correndo sem parar
Buscava Vera Cruz nos campos e no mar
Mas ela se soltou, no longe se perdeu
Quero em outra mansidão um dia ancorar
E aos ventos me esquecer
E ao vento me amarrei e nele vou partir
Atrás de Vera Cruz
Ah, quisera encontrar
A moça que se foi no mar de Vera Cruz
E o pranto que ficou
Do norte que perdi nas coisas de um olhar
Vera Cruz
Vandaag ben ik haar kwijtgeraakt, maar waar weet ik niet
Neem me mee naar de zee
In Vera liet ik me gaan en lig ik met deze pijn
Mijn lichaam zonder plek
Ah, ik wou de meid vergeten die is weggegaan
Van onze Vera Cruz en de tranen die bleven
Van de dood die ik droomde, in de dingen van een blik
Ah, in de rivieren liet ik me gaan, rennend zonder stoppen
Zocht ik Vera Cruz in de velden en in de zee
Maar zij is losgelaten, in de verte verloren
Ik wil in een andere rust op een dag aanmeren
En me aan de winden vergeten
En aan de wind heb ik me vastgebonden en daarin ga ik vertrekken
Achter Vera Cruz aan
Ah, ik wou haar vinden
De meid die is weggegaan in de zee van Vera Cruz
En de tranen die bleven
Van het noorden dat ik verloor in de dingen van een blik
Escrita por: Milton Nascimento / Márcio Borges