Spingere
A dire il vero io volevo solo stare bene
Fare a meno di vederti quando fuori piove
convincere i vicini a fare l'amore
stare alla larga dai finali a crepacuore
Non muovere un dito per restare insieme
godermi l'equilibrio finché tiene
A dire il vero io volevo solo stare bene
ricordarmi che sei bella una volta al mese
A dire il vero io volevo solo stare bene
preoccuparmi dei tuoi occhi quando mi conviene
guardare il cielo solo per le comete
trovare un senso a tutto come un buon prete
A dire il vero io volevo solo stare bene
sdraiarmi sulla terra finché scende il sole
sperando che anche gli altri abbiano trovato amore
nei viali deserti delle città vuote
E chilometri e chilometri
di scogliere e di discariche
di balconi affacciati sui binari e sugli svincoli
non chiediamo altro al mondo
che distruggerci e poi salvarci
prima che sia troppo tardi per i farmaci e per le plastiche
questa voglia di superarsi
e di spingere e di spingere
A dire il vero io volevo solo stare bene
lavare per terra una volta al mese
e non spolverare i ripiani alti
di una libreria con i piedi scalzi
A dire il vero io volevo solo stare bene
piacere alla gente che ai prelievi sviene
le corsie d'emergenza non sono mai vuote
di donatori e grosse cilindrate
E chilometri e chilometri
di scogliere e di discariche
di balconi affacciati sui binari e sugli svincoli
non chiediamo altro al mondo
che distruggerci e poi salvarci
prima che sia troppo tardi per i farmaci e per le plastiche
questa voglia di superarsi
e di spingere e di spingere
Duwen
Eerlijk gezegd wilde ik gewoon gelukkig zijn
Zonder jou te zien als het buiten regent
De buren overtuigen om liefde te bedrijven
Ver weg blijven van hartverscheurende eindes
Geen vinger uitsteken om samen te blijven
Genieten van de balans zolang het kan
Eerlijk gezegd wilde ik gewoon gelukkig zijn
Me herinneren dat je mooi bent, één keer per maand
Eerlijk gezegd wilde ik gewoon gelukkig zijn
Zorgen om je ogen als het mij uitkomt
De lucht bekijken alleen voor de kometen
Een zin vinden in alles zoals een goede priester
Eerlijk gezegd wilde ik gewoon gelukkig zijn
Liggen op de grond totdat de zon ondergaat
Hopend dat ook anderen liefde hebben gevonden
In de lege straten van verlaten steden
En kilometers en kilometers
Van kliffen en stortplaatsen
Van balkons met uitzicht op de sporen en de afritten
We vragen de wereld niet om meer
Dan ons te vernietigen en ons dan te redden
Voordat het te laat is voor medicijnen en plastic
Deze drang om te overtreffen
En te duwen en te duwen
Eerlijk gezegd wilde ik gewoon gelukkig zijn
De vloer één keer per maand schoonmaken
En de hoge planken niet afstoffen
Van een boekenkast met blote voeten
Eerlijk gezegd wilde ik gewoon gelukkig zijn
De mensen behagen die flauwvallen bij bloedafnames
De spoedeisende hulp is nooit leeg
Van donoren en grote cilinders
En kilometers en kilometers
Van kliffen en stortplaatsen
Van balkons met uitzicht op de sporen en de afritten
We vragen de wereld niet om meer
Dan ons te vernietigen en ons dan te redden
Voordat het te laat is voor medicijnen en plastic
Deze drang om te overtreffen
En te duwen en te duwen