Ode to Fury
Bellows of pain and scraping of chains
The echoes they taunt and deceive me
Oceans of blame and rivers of shame
The fury it never leaves me
Grief in the snow, the winter of woe
Has come here to judge and bereave me
Lock up the rage, it rattles the cage
The fury it never leaves me
Always within to lurk in the skin
The wounds ever aching so deeply
Try as I may to hide it away
The fury it never leaves me
Long I’ve suffered the hunger
Long I’ve silenced the cry
Long I’ve fled from the thunder
To ascend, still I try
To carry the pain
To keep it contained 'till the end
To carry the pain
To keep it contained 'till the end
Pour out the anger and hide it away
Lest it spill to the blameless and lead them to pain
In the steel and the rags I will cover the shame
So the innocent need not be judged in my name
Pour out the anger and hide it away
Lest it spill to the blameless and lead them to pain
In the steel and the rags I will cover the shame
So the innocent need not be judged in my name
Long I’ve suffered the hunger
Long I’ve silenced the cry
Long I’ve fled from the thunder
To ascend, still I try
To carry the pain
To keep it contained 'till the end
To carry the pain
To keep it contained 'till the end
Bellows of pain and scraping of chains
The echoes they taunt and deceive me
Oceans of blame and rivers of shame
The fury it never leaves me
Ode aan Woede
Gekrijs van pijn en het schrapen van ketens
De echo's ze bespotten en bedriegen me
Oceanen van schuld en rivieren van schaamte
De woede verlaat me nooit
Rouw in de sneeuw, de winter van ellende
Is hier gekomen om te oordelen en me te beroven
Sluit de woede op, het rammelt in de kooi
De woede verlaat me nooit
Altijd binnenin, loert in de huid
De wonden doen zo diep pijn
Hoe ik ook probeer het weg te stoppen
De woede verlaat me nooit
Lang heb ik geleden onder de honger
Lang heb ik de schreeuw de mond gesnoerd
Lang heb ik gevlucht voor de donder
Om te stijgen, blijf ik proberen
De pijn te dragen
Om het tot het einde te beheersen
De pijn te dragen
Om het tot het einde te beheersen
Giet de woede eruit en verstop het weg
Anders loopt het over naar de onschuldigen en leidt hen tot pijn
In het staal en de vodden zal ik de schaamte bedekken
Zodat de onschuldigen niet in mijn naam beoordeeld hoeven te worden
Giet de woede eruit en verstop het weg
Anders loopt het over naar de onschuldigen en leidt hen tot pijn
In het staal en de vodden zal ik de schaamte bedekken
Zodat de onschuldigen niet in mijn naam beoordeeld hoeven te worden
Lang heb ik geleden onder de honger
Lang heb ik de schreeuw de mond gesnoerd
Lang heb ik gevlucht voor de donder
Om te stijgen, blijf ik proberen
De pijn te dragen
Om het tot het einde te beheersen
De pijn te dragen
Om het tot het einde te beheersen
Gekrijs van pijn en het schrapen van ketens
De echo's ze bespotten en bedriegen me
Oceanen van schuld en rivieren van schaamte
De woede verlaat me nooit