395px

Verspreide Atomen

Miss Caffeina

Átomos Dispersos

Este laberinto y yo nos conocemos
Y por eso todavía no salí corriendo
Qué me vas a prometer que no haya prometidos
Mil estrellas antes de haber desaparecido
Como los elementos de un universo
Seguimos siendo átomos dispersos

Reconozco que he soñado con la posibilidad
De poder tocarnos hasta que se duerman las manos
Reconozco que el invierno no ha podido ser mejor
Mírate, ¿no lo ves?, sabes bien cómo desintegrarte

Esta decepción y yo nos parecemos
Y por eso aún no entiendo por qué estoy corriendo
Qué me vas a descubrir que no haya descubierto
Diez mil días y cien noches tumbado en el suelo
Como los elementos de un universo
Volvemos a ser átomos dispersos

Reconozco que he soñado con la posibilidad
De poder tocarnos hasta que se duerman las manos
Reconozco que el invierno no ha podido ser mejor
Mírate, ¿no lo ves?, sabes bien cómo desintegrarte

Cómo desintegrarte

Como los elementos de un universo

Reconozco que he soñado con la posibilidad
De poder tocarnos hasta que se duerman las manos
Reconozco que el invierno no ha podido ser mejor
Mírate, ¿no lo ves?, sabes bien cómo desintegrarte

Verspreide Atomen

Dit labyrint en ik, we kennen elkaar
En daarom ben ik nog niet weggelopen
Wat ga je me beloven dat niet al beloofd is?
Duizend sterren voordat ze zijn verdwenen
Als de elementen van een universum
Blijven we verspreide atomen

Ik geef toe dat ik gedroomd heb van de mogelijkheid
Om elkaar te raken tot onze handen in slaap vallen
Ik geef toe dat de winter niet beter kon zijn
Kijk naar jezelf, zie je het niet?, je weet goed hoe je uit elkaar moet vallen

Deze teleurstelling en ik, we lijken op elkaar
En daarom begrijp ik nog steeds niet waarom ik ren
Wat ga je me onthullen dat niet al onthuld is?
Tienduizend dagen en honderd nachten liggend op de grond
Als de elementen van een universum
Worden we weer verspreide atomen

Ik geef toe dat ik gedroomd heb van de mogelijkheid
Om elkaar te raken tot onze handen in slaap vallen
Ik geef toe dat de winter niet beter kon zijn
Kijk naar jezelf, zie je het niet?, je weet goed hoe je uit elkaar moet vallen

Hoe je uit elkaar moet vallen

Als de elementen van een universum

Ik geef toe dat ik gedroomd heb van de mogelijkheid
Om elkaar te raken tot onze handen in slaap vallen
Ik geef toe dat de winter niet beter kon zijn
Kijk naar jezelf, zie je het niet?, je weet goed hoe je uit elkaar moet vallen