Poco a poco me enamoré de tí
El cielo cruzándote los dedos
La tierra acariciándote la espalda
Reflejos de oro y son sobre tu pecho
Cubiertos de inocencia y de deseo
Mi piel se hizo amiga de tu cuerpo
Mi sombra compañera de la tuya
Apenas si recuerdo
Si fue el viento o fue la lluvia
El caso es que te quise
Más que ninguna
Poco a poco me enamore de ti
Poco a poco tu rostro aprendí
Y el silencio se convirtió en sonido
Por vernos para siempre tan unidos
Me gusta ver lucir la primavera
Te abrasa como suave enredadera
Y dices ser un ave
Y dices ser la luz
Por ser todas las cosas
Y ser un poco tú
Poco a poco me enamore de ti
Poco a poco tu rostro aprendí
Y el silencio se convirtió en sonido
Por vernos para siempre tan unidos
Poco a poco me enamore de ti
Poco a poco tu rostro aprendí
Y la noche nació entre los dos
Para unirnos y enseñarnos el amor
Langzaam werd ik verliefd op jou
De lucht met gekruiste vingers
De aarde die je rug streelt
Gouden reflecties en geluid op je borst
Bedekt met onschuld en verlangen
Mijn huid werd vriend van jouw lichaam
Mijn schaduw, een met de jouwe
Ik herinner me nauwelijks
Of het de wind was of de regen
Feit is dat ik van je hield
Meer dan van wie dan ook
Langzaam werd ik verliefd op jou
Langzaam leerde ik je gezicht kennen
En de stilte werd geluid
Omdat we voor altijd zo verbonden zijn
Ik hou ervan om de lente te zien bloeien
Je omarmt me als een zachte klimop
En je zegt dat je een vogel bent
En je zegt dat je het licht bent
Omdat je alles bent
En een beetje van jezelf
Langzaam werd ik verliefd op jou
Langzaam leerde ik je gezicht kennen
En de stilte werd geluid
Omdat we voor altijd zo verbonden zijn
Langzaam werd ik verliefd op jou
Langzaam leerde ik je gezicht kennen
En de nacht werd geboren tussen ons
Om ons te verenigen en ons de liefde te leren