I Think I Understand
Daylight falls upon the path, the forest falls behind
Today I am not prey to dark uncertainty
The shadow trembles in it's wrath, I've robbed it's blackness blind
And tasted sunlight as my fear came clear to me
I think I understand
Fear is like a wilderland
Stepping stones or sinking sand
Now the way leads to the hills, above the steeple's chime
Below me sleepy rooftops round the harbor
It's there I'll take my thirsty fill of friendship over wine
Forgetting fear but never disregarding her
Oh, I think I understand
Fear is like a wilderland
Stepping stones and sinking sand
Sometimes voices in the night will call me back again
Back along the pathway of a troubled mind
When forests rise to block the light that keeps a traveler sane
I'll challenge them with flashes from a brighter time
Oh, I think I understand
Fear is like a wilderland
Stepping stones or sinking sand
Ik Denk Dat Ik Het Begrijp
Het daglicht valt op het pad, het bos blijft achter
Vandaag ben ik niet het slachtoffer van donkere onzekerheid
De schaduw trilt in zijn woede, ik heb zijn duisternis beroofd
En de zonneschijn geproefd terwijl mijn angst helder werd voor mij
Ik denk dat ik het begrijp
Angst is als een wildernis
Stapstenen of zinkende zand
Nu leidt de weg naar de heuvels, boven het geluid van de toren
Onder mij slaperige daken rond de haven
Daar zal ik mijn dorst lessen met vriendschap en wijn
Angst vergeten maar haar nooit negeren
Oh, ik denk dat ik het begrijp
Angst is als een wildernis
Stapstenen en zinkend zand
Soms roepen stemmen in de nacht me weer terug
Terug langs het pad van een verstoorde geest
Wanneer bossen oprijzen om het licht te blokkeren dat een reiziger gezond houdt
Zal ik ze uitdagen met flitsen uit een helderder tijd
Oh, ik denk dat ik het begrijp
Angst is als een wildernis
Stapstenen of zinkend zand