колибри
Я напишу про депрессуху целый том приколи мне
Как улыбаться научился через силу
Я бы заделался маленьким колибри
И незаметно бы пропал из виду
Лимона нету, но всё же богат
По парапету прёт настырный кот разряд
Разочарован миром этим, кто на что гаразд
Сотри с лица гримасу, которая для масс
Я был готов к перепадам, залив
Всё то, что видел глаз, не понял мой мозг, сотри
Грязи навалом в этом болоте, затих
Уже не прёт против тех, кто портит правильный мотив
Куда уходит мой город и совесть внутри
Уже не та что говорила
Брачо погоди не лги
Самому себе хотя бы
Запри ту дверь (бла бла бро)
Куда натянули грабли якобы для добра, но
Пропиты души и прокурена любовь
Эти игрушки доведут до дурки не хватает слов
Вруби мозги, заруби на носу
Пока соблазны манят, а там мороз геранят
Раздором сыты твари
Я напишу про дипрессуху целый том приколи мне
Как улыбаться научился через силу
Я бы заделался маленьким колибри
И незаметно бы пропал из виду
Погоди пацаном и кому либо там лечи, не надо басен ясень
Черты сила мер затер до дыр, дымит гнилой завод
А сколько демонов и повидавших Чаков Норисов
В округе сколько стволов за поясом
Сколько дерьма и гордости в одном флаконе
А ну-ка давай-ка закати рукава
И поглядим, кто кого догонит
Безумству храбрых респект но не рисованных
Не тем кто в падиках заблеванных (Ладно забей)
Сегодня Питера брадвей соберет людей
MiyaGi добей куплет, ты же друг, будь добрей
В этом говенном мире меня спасает улыбка ребенка
Смех близкого, звонкий не гидропон (нееет)
Блеклые души меркнут плюс ко всему этому рушат мир
До конца еще не понял о чем же трек этот
Вот такой сумбур и винегрет в голове
Возле Керима ей, ты не пой соловей
Я напишу про депрессуху целый том приколи мне
Как улыбаться научился через силу
Я бы заделался маленьким колибри
И незаметно бы пропал из виду
Kolibrie
Ik schrijf een heel boek over de depressie, maak het leuk voor me
Hoe ik leerde glimlachen, met moeite
Ik zou een klein kolibrie willen zijn
En onopgemerkt uit het zicht verdwijnen
Er zijn geen citroenen, maar toch ben ik rijk
Een opdringerige kat loopt over de rand
Teleurgesteld in deze wereld, wie wat kan
Veeg die grimas van je gezicht, die voor de massa is
Ik was voorbereid op de schommelingen, vulde
Alles wat mijn ogen zagen, mijn brein begreep het niet, veeg het weg
Er is genoeg modder in deze moeras, het is stil
Ik ga niet meer tegen diegenen in die de juiste motivatie bederven
Waar gaat mijn stad heen en mijn geweten van binnen
Het is niet meer diegene die zei
Hé maat, wacht, lieg niet
Tenminste tegen jezelf
Sluit die deur (bla bla bro)
Waar ze de harken hebben neergelegd zogenaamd voor het goede, maar
Doordrenkt de zielen en de liefde is verbrand
Deze speeltjes brengen je naar de gekkenhuis, woorden ontbreken
Zet je hersens aan, snijd het in je neus
Zolang de verleidingen je lokken, en daar is de vorst
De wezens zijn verzadigd van ruzie
Ik schrijf een heel boek over de depressie, maak het leuk voor me
Hoe ik leerde glimlachen, met moeite
Ik zou een klein kolibrie willen zijn
En onopgemerkt uit het zicht verdwijnen
Wacht, jongen, en wie dan ook daar, genees, geen fabels, helder
De kracht van de lijnen is tot op de draad versleten, de rotte fabriek rookt
En hoeveel demonen en mensen die Chuck Norris hebben gezien
Hoeveel wapens zijn er in de buurt
Hoeveel stront en trots in één fles
Kom op, rol je mouwen op
En laten we kijken wie wie inhaalt
Respect voor de waanzin van de dapperen, maar niet voor de getekenden
Niet voor degenen die in de vuile portieken liggen (laat maar zitten)
Vandaag zal de Broadway van Petersburg mensen verzamelen
MiyaGi, maak de strofe af, je bent een vriend, wees vriendelijker
In deze rotwereld redt de lach van een kind me
Het gelach van een dierbare, helder, geen hydrocultuur (nee)
Fletse zielen vervagen, en bovenop dit alles verwoesten ze de wereld
Tot het einde begreep ik nog niet waar dit nummer over gaat
Zo'n chaos en een salade in mijn hoofd
Bij Kerim, hé, zing niet, nachtegaal
Ik schrijf een heel boek over de depressie, maak het leuk voor me
Hoe ik leerde glimlachen, met moeite
Ik zou een klein kolibrie willen zijn
En onopgemerkt uit het zicht verdwijnen