Le parole lontane
Come l'aria mi respirerai il giorno che
Ti nasconderò dentro frasi che non sentirai
Che l'errore tuo è stato amarmi come se domani
Il mondo fosse uguale a com'era ieri
Adesso lasciami credere che questo sia reale
Che sento l'ansia che sale, bevo le lacrime amare
Ti prego lasciami perdere dentro all'acqua del mare
Che le parole lontane, giuro te le voglio urlare
Perché ti sento lontana, lontana da me
Perché ti sento lontana, lontana da me
Perché ti sento lontana, lontana da me
Perché ti sento lontana da me
Il tempo brucerà tutti i fogli che parlan di te
Piangerai con me sotto il sole, poi diluvierà
Per portare via le parole forse inutili
Canteremo insieme ma restando muti
Adesso portami a casa che mi spaventa l'inverno
Le gambe stanno cedendo, non vedi che ho troppo freddo
Marlena, portami a casa, che il tuo sorriso è stupendo
Ma sai, se adesso ti perdo, non vedo neanche più un metro
Perché ti sento lontana, lontana da me
(Tu sei lontana da me, tu sei lontana da me)
Perché ti sento lontana, lontana da me
(Tu sei lontana da me, tu sei lontana da me)
Perché ti sento lontana, lontana da me
Perché ti sento lontana
Perché ti sento lontana, lontana da me
Perché ti sento lontana, lontana da me, yeah
Perché ti sento lontana, lontana da me
Perché ti sento lontana da me
E come l'aria mi respirerai il giorno che
Ti nasconderò dentro frasi che non sentirai
De Verre Woorden
Zoals de lucht zul je me ademen op de dag dat
Ik je verstop in zinnen die je niet zult horen
Want jouw fout was me te liefhebben alsof morgen
De wereld hetzelfde zou zijn als gisteren
Laat me nu geloven dat dit echt is
Dat ik de opwinding voel stijgen, ik drink de bittere tranen
Ik smeek je, laat me verdwalen in het water van de zee
Want de verre woorden, ik zweer dat ik ze wil schreeuwen
Want ik voel je ver weg, ver weg van mij
Want ik voel je ver weg, ver weg van mij
Want ik voel je ver weg, ver weg van mij
Want ik voel je ver weg van mij
De tijd zal alle bladen verbranden die over jou spreken
Je zult met mij huilen onder de zon, dan zal het stortregenen
Om de misschien nutteloze woorden weg te nemen
We zullen samen zingen maar stil blijven
Neem me nu mee naar huis, want de winter maakt me bang
Mijn benen geven op, zie je niet dat ik het te koud heb?
Marlena, neem me mee naar huis, want je glimlach is prachtig
Maar weet je, als ik je nu verlies, zie ik zelfs geen meter meer
Want ik voel je ver weg, ver weg van mij
(Jij bent ver weg van mij, jij bent ver weg van mij)
Want ik voel je ver weg, ver weg van mij
(Jij bent ver weg van mij, jij bent ver weg van mij)
Want ik voel je ver weg, ver weg van mij
Want ik voel je ver weg
Want ik voel je ver weg, ver weg van mij
Want ik voel je ver weg, ver weg van mij, ja
Want ik voel je ver weg, ver weg van mij
Want ik voel je ver weg van mij
En zoals de lucht zul je me ademen op de dag dat
Ik je verstop in zinnen die je niet zult horen
Escrita por: Damiano David