Quel Sorriso In Volto
Erano sposati solo da due ore e non parlavano
Lei sudava sotto tutti quegli strati del suo abito
Lui guidava sguardo fisso
Sull'asfalto la sua Cadillac
Con Las Vegas alle spalle
Ed una meta ancora incognita
Si diceva che eran pazzi
E si baciavan sui metro
Per poi litigare ancora e darsi un altro abbraccio
Ignoravano la gente
Che rideva sempre un po'
Quando si vestivano da sposi
Un giorno sì e uno no
Quando lei piangeva
E lui cantava un pezzo malinconico
Stranamente le tornava all'improvviso
Come sempre quel sorriso in volto
Fermi ai bordi della strada
Lui insultava la sua Cadillac
Lei si allontanava in abito da sposa dalla macchina
Amore mio dove stai andando?
La rincorse e l'abbracciò
Poi la prese in braccio e proseguì verso il deserto
Chi li ha visti allontanarsi
È un camionista di New York
Disse che quell'uomo strano le parlava e invece no
Di sicuro le cantava quel suo pezzo malinconico
Disse infatti che la donna lo guardava stranamente
Col sorriso in volto
E ignoravano la gente
Che rideva sempre un po'
Quando si vestivano da sposi
Un giorno sì e uno no
Quando lei piangeva
E lui cantava un pezzo malinconico
Stranamente le tornava all'improvviso
Come sempre quel sorriso in volto
Stranamente le tornava all'improvviso
Come sempre quel sorriso in volto
Die Glimlach op je Gezicht
Ze waren pas twee uur getrouwd en spraken niet
Zij zweette onder al die lagen van haar jurk
Hij keek strak voor zich uit
Op het asfalt zijn Cadillac
Met Las Vegas achter zich
En een onbekende bestemming voor zich
Men zei dat ze gek waren
En ze kusten in de metro
Om daarna weer te ruzieën en elkaar opnieuw te omhelzen
Ze negeerden de mensen
Die altijd een beetje lachten
Wanneer ze zich als bruid en bruidegom kleedden
De ene dag wel en de andere niet
Wanneer zij huilde
En hij een treurig liedje zong
Vreemd genoeg kwam het ineens weer terug
Zoals altijd die glimlach op haar gezicht
Stil aan de kant van de weg
Hij schold zijn Cadillac uit
Zij liep in haar trouwjurk van de auto weg
Liefje, waar ga je naartoe?
Hij rende achter haar aan en omhelsde haar
Toen tilde hij haar op en liep verder de woestijn in
Wie hen zag weggaan
Was een vrachtwagenchauffeur uit New York
Hij zei dat die vreemde man tegen haar sprak, maar dat deed hij niet
Zeker, hij zong haar dat treurige liedje
Hij zei dat de vrouw hem vreemd aankeek
Met die glimlach op haar gezicht
En ze negeerden de mensen
Die altijd een beetje lachten
Wanneer ze zich als bruid en bruidegom kleedden
De ene dag wel en de andere niet
Wanneer zij huilde
En hij een treurig liedje zong
Vreemd genoeg kwam het ineens weer terug
Zoals altijd die glimlach op haar gezicht
Vreemd genoeg kwam het ineens weer terug
Zoals altijd die glimlach op haar gezicht