Ellerinde Ellerim
Ben boşlukta yürüyen biriydim eskiden.
Çıkmazdı benim hiç ellerim cebimden.
Korkardım hayattan bütün insanlardan.
Bıkmıştım artık çok koşturup durmaktan.
Yok kimse anlamaz beni.
Yorulmuş bedenim kesilmiş nefesim.
Kalbim yok yerinde ellerinde ellerim.
Ve bugün sevgilim teşekkür ederim.
Çünkü ceplerimden çıktı artık ellerim.
Yok kimse anlamaz beni
Yok ceplerime baktım anılarımı yaktım.
Gözyaşlarımı ben bir deliye sattım.
O hep kalbi kırık küçük kız yok artık.
Kurtarmış kendini duyduk inanmadık.
Yok kimse anlamaz beni.
Yorulmuş bedenim kesilmiş nefesim.
Kalbim yok yerinde ellerinde ellerim.
Yok yok yok yok yok yok yok
Yorulmuş bedenim kesilmiş nefesim.
kalbim yok yerinde ellerinde ellerim.
In mijn handen
Ik was vroeger iemand die in de leegte liep.
Mijn handen kwamen nooit uit mijn zakken.
Ik was bang voor het leven, voor alle mensen.
Ik was het zat om maar door te rennen.
Niemand begrijpt me.
Mijn lichaam is moe, mijn adem is afgesneden.
Mijn hart is niet op zijn plek, in jouw handen mijn handen.
En vandaag, mijn lief, dank je wel.
Want mijn handen zijn nu uit mijn zakken.
Niemand begrijpt me.
Ik keek in mijn zakken, verbrandde mijn herinneringen.
Ik verkocht mijn tranen aan een gek.
Dat gebroken hart van dat kleine meisje is er niet meer.
Ze heeft zichzelf gered, we geloofden het niet.
Niemand begrijpt me.
Mijn lichaam is moe, mijn adem is afgesneden.
Mijn hart is niet op zijn plek, in jouw handen mijn handen.
Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee.
Mijn lichaam is moe, mijn adem is afgesneden.
Mijn hart is niet op zijn plek, in jouw handen mijn handen.