Yalnızlık Senfonisi
Anladım, sonu yok yalnızlığın
Her gün çoğalacak
Her zaman böyle miydi? Bilmiyorum
Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak
Alışır her insan alışır zamanla
Kırılıp incinmeye
Çünkü olağan yıkılıp yıkılıp
Yeniden ayağa kalkmak
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum
Hadi gelin üstüme korkmuyorum!
Bulutlar yüklü
Ha yağdı ha yağacak üstümüze
Hasret
Yokluğunla ben baş başayız
Nihayet
Sinfonía de la soledad
Ya veo, tu soledad no tiene fin
Se multiplicará todos los días
¿Siempre ha sido así? No lo sé
Era como llorar cuando un niño era intocable
Cuando cada persona se acostumbre a ella
Ser roto y herido
Debido a que el colapso habitual y abajo
Levántate otra vez
Mi soledad tendió una emboscada a mis caminos
El dolor me está mirando
Esperando, esperando, esperando
¡Vamos, no tengo miedo!
Las nubes están cargadas
Llovió o llovió sobre nosotros
anhelo
Tú y yo estamos solos con tu ausencia
Por fin