395px

Ik hoor nog steeds je stem in de stilte van de nacht

Moisés Da Vitória Ribeiro

I still hear your voice in the silence of night

I still hear your voice in the silence of night
Like a soft wind blowin’ through the trees just right
Your perfume lingers in my old flannel shirt
Even though you're gone, I still feel the hurt

And every road I ride, every sky so blue
Brings me back to the whispers of you

Whispers of you in the air I breathe
Like a faded song that won’t ever leave
In the stars, in the rain, in the morning dew
No matter where I go, I’m haunted by you
Your love was a fire I never outgrew
Now I’m living with the whispers of you

Our picture’s still hanging above the TV
I talk to it sometimes like you’re here with me
Your laughter echoes when I’m drinking alone
This house ain’t a home, it’s a ghost-filled zone

And every tear I hide, every lie I knew
Comes alive in the whispers of you

Whispers of you in the air I breathe
Like a faded song that won’t ever leave
In the stars, in the rain, in the morning dew
No matter where I go, I’m haunted by you
Your love was a fire I never outgrew
Now I’m living with the whispers of you

If I could turn back time, I’d hold you tight
Tell you everything I kept inside
But now I just drive through this lonely view
With my heart in pieces and the whispers of you

Whispers of you in the wind that blows
In my heartbeat, in the songs I know
In the stars, in the rain, in the morning dew
No matter where I go, I’m haunted by you
Your love was a fire I never outgrew
Now I’m living, with the whispers of you

Ik hoor nog steeds je stem in de stilte van de nacht

Ik hoor nog steeds je stem in de stilte van de nacht
Als een zachte wind die door de bomen waait, zo fijn
Je parfum blijft hangen in mijn oude flanellen shirt
Ook al ben je weg, voel ik nog steeds de pijn

En elke weg die ik rij, elke lucht zo blauw
Brengt me terug naar de fluisteringen van jou

Fluisteringen van jou in de lucht die ik adem
Als een vervaagd lied dat nooit zal vergaan
In de sterren, in de regen, in de ochtenddauw
Waar ik ook ga, word ik achtervolgd door jou
Je liefde was een vuur dat ik nooit ben ontgroeid
Nu leef ik met de fluisteringen van jou

Onze foto hangt nog steeds boven de tv
Ik praat er soms tegen, alsof je hier bij me bent
Je lach weerklinkt als ik alleen aan het drinken ben
Dit huis is geen thuis, het is een spookachtige plek

En elke traan die ik verberg, elke leugen die ik kende
Komt tot leven in de fluisteringen van jou

Fluisteringen van jou in de lucht die ik adem
Als een vervaagd lied dat nooit zal vergaan
In de sterren, in de regen, in de ochtenddauw
Waar ik ook ga, word ik achtervolgd door jou
Je liefde was een vuur dat ik nooit ben ontgroeid
Nu leef ik met de fluisteringen van jou

Als ik de tijd terug kon draaien, zou ik je stevig vasthouden
Je alles vertellen wat ik binnenin heb gehouden
Maar nu rij ik gewoon door dit eenzame uitzicht
Met mijn hart in stukken en de fluisteringen van jou

Fluisteringen van jou in de wind die waait
In mijn hartslag, in de liedjes die ik ken
In de sterren, in de regen, in de ochtenddauw
Waar ik ook ga, word ik achtervolgd door jou
Je liefde was een vuur dat ik nooit ben ontgroeid
Nu leef ik, met de fluisteringen van jou

Escrita por: Moisés da Vitória Ribeiro