Gigante
A veces me duele hasta la misma sombra
A veces el miedo me muerde y me inunda
A veces la orquesta de monta una fiesta
Con todo ese ruido por fin puedo tomar mi siesta
Después de habitar tanto tiempo el dolor
De golpe la ausencia en mi voz se instaló
Mi cuerpo aprendió lentamente a ser cáncer
De tanto morir reencarnaré en un gigante
Ayer mirando al techo de un escenario
Me sentí fuerte, sin miedo a morir
Hay tantas mujeres que habitan en mí
De todas me quedo conmigo, mi flor de alelí
Si existiera Dios me abrazaría
Ruega por nosotros, María
Mi corazón, un desierto florido
Tengo tanto miedo al olvido
La voluntad se me dobla
Me pesa la vida toda
Hoy odio mi cara deforme
Y el negro aplasta mi nombre
He odiado y amado hasta dolerme los huesos
Fui luz, fui pecado, discreto secreto
Ya puedo dormir en el blanco menguante
Ya todo lo di, ahora reencarnaré en un gigante
Reus
Soms doet zelfs mijn schaduw pijn
Soms bijt de angst me en overspoelt me
Soms organiseert het orkest een feest
Met al dat lawaai kan ik eindelijk mijn dutje doen
Na zo lang in de pijn te hebben gewoond
Installeerde de afwezigheid zich plotseling in mijn stem
Mijn lichaam leerde langzaam kanker te zijn
Van zoveel sterven zal ik reïncarneren in een reus
Gisteren, kijkend naar het plafond van een podium
Voelde ik me sterk, zonder angst om te sterven
Er zijn zoveel vrouwen die in mij wonen
Van allemaal kies ik voor mezelf, mijn leliebloem
Als God zou bestaan, zou Hij me omarmen
Bid voor ons, Maria
Mijn hart, een bloeiende woestijn
Ik ben zo bang voor de vergetelheid
De wil buigt voor me
Het leven drukt zwaar op me
Vandaag haat ik mijn misvormde gezicht
En het zwart verplettert mijn naam
Ik heb gehaat en bemind tot mijn botten pijn deden
Ik was licht, ik was zonde, een discreet geheim
Ik kan nu slapen in de afnemende maan
Ik heb alles gegeven, nu zal ik reïncarneren in een reus
Escrita por: Mon Laferte, Manú Jalil