Hasta Que Nos Despierte La Soledad (part. TIAGO IORC)
¿Cómo abandonar el concepto de amarte?
Ya ha pasado un año y no te vas
Estás en cada esquina, aquí en Santiago, nuestra ciudad
Ya no tengo idea de qué hacer sin ti
En un mundo ideal, nos volvemos a encontrar
Nos embriagamos en un viejo club de jazz
En un mundo ideal, nos volvemos a encontrar
Y hacemos el amor, sería un gran adiós
No me va tan mal, no estoy tan sola
No me creerías que hasta he dejado de fumar
Yo, por más que lo intento disimular
Nunca te he dejado de pensar
En un mundo ideal, nos volvemos a encontrar
Nos embriagamos en un viejo club de jazz
En un mundo ideal, nos volvemos a encontrar
Y hacemos el amor, sería un gran adiós
¿Y qué más da? Nadie nos recordará
Quédate un rato más
Solo un poco más
Hasta que nos despierte la soledad
Tot Dat De Eenzaamheid Ons Weckt (ft. TIAGO IORC)
Hoe kan ik het idee om van je te houden loslaten?
Een jaar is voorbij en je gaat niet weg
Je bent op elke hoek, hier in Santiago, onze stad
Ik heb geen idee wat ik zonder jou moet doen
In een ideale wereld, ontmoeten we elkaar weer
We raken dronken in een oude jazzclub
In een ideale wereld, ontmoeten we elkaar weer
En maken we liefde, het zou een groot afscheid zijn
Het gaat niet zo slecht met me, ik ben niet zo alleen
Je zou het niet geloven, maar ik ben zelfs gestopt met roken
Ik, hoe hard ik ook probeer het te verbergen
Ik heb nooit niet aan je gedacht
In een ideale wereld, ontmoeten we elkaar weer
We raken dronken in een oude jazzclub
In een ideale wereld, ontmoeten we elkaar weer
En maken we liefde, het zou een groot afscheid zijn
En wat maakt het uit? Niemand zal ons herinneren
Blijf nog even
Slechts een beetje langer
Totdat de eenzaamheid ons wekt
Escrita por: Mon Laferte / Tiago Iorc