Ay Amor
La tarde se detiene en mi balcón,
iluminando este rincón de mi soledad.
Resulta tan difícil dividir lo que me dicta este sentir entre la verdad...
Ay, ay, amor, si sé que no me puedes querer,
¿qué diablos hago amándote?
Soy prisionera de tu calor.
Amor, ya no me dejo de repetir,
¿qué será lo que veo en ti, si al cabo sólo queda el dolor?
¿Será el aire que te das, moreno,
que bebí la pócima de tu veneno
o tu forma de mirar, que nubla mi voluntad?
¿Será el brillo de tu voz, serena, dulce melodía que quita la pena,
o tu forma de reír al compás de mi latir?
Disculpa que no me pueda quedar
a descansar en tu jardín ni un minuto:
es tiempo de partir hacia el lugar
donde una buena tierra al fin dé su fruto...
Ay, ay, amor, que yo sólo quisiera saber
qué rayos habré visto en él, si al cabo sólo queda el dolor...
¿Será el aire que te das, moreno,
que bebí la pócima de tu veneno
o tu forma de mirar, que nubla mi voluntad?
¿Será el brillo de tu voz, serena, dulce melodía que quita la pena,
o tu forma de reír al compás de mi latir?
Ay, ay, señor, si yo sólo quisiera saber
qué es lo que habré visto en usted, si al cabo sólo queda el dolor...
Oh Liefde
De middag stopt op mijn balkon,
verlicht dit hoekje van mijn eenzaamheid.
Het is zo moeilijk te scheiden wat dit gevoel me dicteert van de waarheid...
Oh, oh, liefde, als ik weet dat je me niet kunt willen,
wat doe ik in godsnaam met mijn liefde voor jou?
Ik ben een gevangene van jouw warmte.
Liefde, ik blijf maar herhalen,
wat zie ik in jou, als er uiteindelijk alleen pijn overblijft?
Is het de lucht die je inademt, bruine,
heb ik de drank van jouw vergif gedronken
of jouw manier van kijken, die mijn wil vertroebelt?
Is het de glans van jouw stem, sereen, zoete melodie die de pijn wegnneemt,
of jouw manier van lachen op het ritme van mijn hartslag?
Sorry dat ik niet kan blijven
om een minuut in jouw tuin uit te rusten:
tijd om te vertrekken naar de plek
waar een goede aarde eindelijk zijn vruchten afwerpt...
Oh, oh, liefde, ik zou alleen willen weten
wat ik in hem heb gezien, als er uiteindelijk alleen pijn overblijft...
Is het de lucht die je inademt, bruine,
heb ik de drank van jouw vergif gedronken
of jouw manier van kijken, die mijn wil vertroebelt?
Is het de glans van jouw stem, sereen, zoete melodie die de pijn wegnneemt,
of jouw manier van lachen op het ritme van mijn hartslag?
Oh, oh, heer, als ik alleen maar zou willen weten
wat ik in u heb gezien, als er uiteindelijk alleen pijn overblijft...