395px

Klein Fado

Monica Molina

Pequeño Fado

Sucedió que en mi frío,
Arribaste a mi puerta;
Y en mi corazón de estío,
Encontraste el calor.

Te dejé en mi costado,
De mujer a tu vera;
Y mientras la noche afuera,
Disfrazaba el temor.

"que sencillo es quererte"
Me decías bajito;
Y tu boca me buscaba,
Escondites bajo el sol.

Y quisiste quedarte,
Y quemarte en mi hoguera;
Me desesperó la espera, amor,
Y se hizo hielo la pasión.

Dime si aún me recuerdas,
En tus naufragios,
De sangre y sal.
Dime si no te muerde la soledad.

Sucedió que una noche,
De alacranes y estrellas;
Me regalaste tu huella,
Y con ella el adiós.

Me dejaste palabras,
Risas, versos y heridas;
Y ese sabor en mi vida,
Que es el sabor del dolor.

Dime si me recuerdas,
En tus naufragios;
De sangre y sal.
Dime si no te muerde la soledad.

Sucedió que una tarde,
De palomas ya muertas;
Apareciste en mi huerta,
Ya cansado de soñar.

Y en mis brazos de hoguera,
Declinaron tus ojos;
Y tu sombra y mi sombra, amor,
Se adentraron en el mar.

Y tu sombra y mi sombra, amor;
Y tu sombra y mi sombra,
Se perdieron en el mar.

Klein Fado

Het gebeurde dat in mijn kou,
Je aan mijn deur arriveerde;
En in mijn zomers hart,
Vond je de warmte.

Ik liet je aan mijn zijde,
Als vrouw naast jou;
En terwijl de nacht buiten,
De angst verborg.

"Hoe simpel is het om van je te houden"
Zei je zachtjes;
En je mond zocht de mijne,
Verstopplekken onder de zon.

En je wilde blijven,
En jezelf verbranden in mijn vuur;
De wacht maakte me wanhopig, lief,
En de passie werd ijs.

Zeg me of je me nog herinnert,
In je schipbreuken,
Van bloed en zout.
Zeg me of de eenzaamheid je niet bijt.

Het gebeurde dat op een nacht,
Van schorpioenen en sterren;
Je gaf me je afdruk,
En met haar het afscheid.

Je liet me woorden achter,
Lachen, verzen en wonden;
En die smaak in mijn leven,
Die de smaak van pijn is.

Zeg me of je me herinnert,
In je schipbreuken;
Van bloed en zout.
Zeg me of de eenzaamheid je niet bijt.

Het gebeurde dat op een middag,
Van al reeds dode duiven;
Je verscheen in mijn tuin,
Al moe van dromen.

En in mijn armen van vuur,
Vervaagden je ogen;
En jouw schaduw en mijn schaduw, lief,
Gingen de zee in.

En jouw schaduw en mijn schaduw, lief;
En jouw schaduw en mijn schaduw,
Verdwenen in de zee.