Apocalíptica
Una muñeca de trapo usada y sin nada maleada
De polvo y sudor, frios abrazos carentes de toda
Inocencia al candor del amor
Dime, ¿a dónde vas? Y dime, ¿a dónde te iras?
Ahora soy una enfermedad que contagia la vida
Y no puede más
Se abre el infierno el dia después de pedirle a
Dios las migajas de mi corazón
Calles hambrientas, portales con tristes vivencias
Como tú no hay!
Sólo el abrazo del mundo me absolverá, cálida hambruna de piel
Apocalyptisch
Een versleten pop van stof, zonder iets te bieden
Van stof en zweet, koude omhelzingen vol met gebrek aan
Onschuld in de puurheid van de liefde
Zeg me, waar ga je heen? En zeg me, waar ga je naartoe?
Nu ben ik een ziekte die het leven besmet
En kan niet meer
De hel opent zich de dag na het vragen aan
God om de kruimels van mijn hart
Hongerige straten, portalen met treurige ervaringen
Zoals jij is er niet!
Alleen de omhelzing van de wereld zal me vergeven, warme honger naar huid
Escrita por: Monica Naranjo, Pepe Herrero