Nuestra Canción (part. Vicente García)
Te dije adiós
Llegaste tarde para despedirnos
Y si el destino apresurado quiso herirnos
Yo descubrí una solución para el dolor
Hice la canción
Que me pedías cuando aún no te quería
Y prometiste enamorarme algún día
Mientras reías, el Sol acarició mi corazón
Con flores
Te llevaste mi tristeza
Con colores
Dibujaste la nobleza de la mano
A tu lado, creció nuestra ilusión
A ciegas
Nos entregamos, aunque muchos se opusieran
Disimulamos nuestro amor, nos inventamos
En cada rincón
Nuestra canción
No fue el adiós
Suficiente para despedirnos
Y si el destino no lograba predecirlo
Tú me enseñaste una solución para el dolor
Fue la canción
Que te pedía cuando aún no me querías
Cuando era todo pura fantasía
Quién lo diría, el Sol hizo brillar tu corazón
Con flores
Recordaba tu belleza
Con colores
Te tomaba por sorpresa de la mano
A tu lado, creció nuestra ilusión
A ciegas
Nos entregamos, aunque muchos se opusieran
Disimulamos nuestro amor, nos inventamos
En cada rincón
Nuestra canción
Dile a la jardinera que traigo flores
Dile a la jardinera que traigo amor
Dile a la jardinera que traigo flores
Dile a la jardinera que traigo amor
Con flores
Te llevaste mi tristeza
Con colores
Dibujaste la nobleza de la mano
A tu lado, creció nuestra ilusión
A ciegas
Nos entregamos, aunque muchos se opusieran
Disimulamos nuestro amor, nos inventamos
En cada rincón
Nuestra canción
Ons Lied
Ik zei vaarwel
Je kwam te laat om ons te zeggen
En als het haastige lot ons wilde kwetsen
Vond ik een oplossing voor de pijn
Ik maakte het lied
Dat je vroeg toen ik je nog niet wilde
En je beloofde me ooit te laten vallen
Terwijl je lachte, streelde de zon mijn hart
Met bloemen
Nam je mijn verdriet mee
Met kleuren
Tekende je de edelheid aan mijn hand
Aan jouw zijde groeide onze illusie
Blindelings
Gaven we ons over, ook al waren er velen tegen
We verstopten onze liefde, we verzonnen onszelf
In elke hoek
Ons lied
Het was niet het vaarwel
Voldoende om ons te zeggen
En als het lot het niet kon voorspellen
Leerde jij me een oplossing voor de pijn
Het was het lied
Dat ik vroeg toen je me nog niet wilde
Toen alles pure fantasie was
Wie had dat gedacht, de zon deed jouw hart stralen
Met bloemen
Herinnerde ik me jouw schoonheid
Met kleuren
Verraste ik je aan mijn hand
Aan jouw zijde groeide onze illusie
Blindelings
Gaven we ons over, ook al waren er velen tegen
We verstopten onze liefde, we verzonnen onszelf
In elke hoek
Ons lied
Zeg tegen de tuinier dat ik bloemen meebreng
Zeg tegen de tuinier dat ik liefde meebreng
Zeg tegen de tuinier dat ik bloemen meebreng
Zeg tegen de tuinier dat ik liefde meebreng
Met bloemen
Nam je mijn verdriet mee
Met kleuren
Tekende je de edelheid aan mijn hand
Aan jouw zijde groeide onze illusie
Blindelings
Gaven we ons over, ook al waren er velen tegen
We verstopten onze liefde, we verzonnen onszelf
In elke hoek
Ons lied
Escrita por: Catalina García Barahona / Miguel Guerra / Santiago Prieto Sarabia / Vicente García