Za Horyzontem Ciszy
W ciemnoœciach ska³ noc cicho œpi
Swe tajemnice kryj¹c w nich
By zaskoczyæ znowu dziœ
I wszystko tonie w kamiennej mgle
Zdradliwa cisza chowa swój gniew
Ale coœ przerywa milczenia g³os
I nagle wielki b³ysk, huk armatnich salw
Do walki daje znak
Tam w oddali widaæ ju¿ wróg wy³oni³ siê
W oczach b³yszczy gniew
Stalowych zbroi i mieczy wznoszonych dŸwiêk
Rozbudza w nich strach oraz lêk
Ruszaj wiêc, gdzie wzywa zwieny g³os
Stañ i walcz, cios za cios
Ruszaj wiêc niesiony chwa³¹ tam
To twój dzieñ, wiêc stañ, stañ i walcz
Ju¿ wielki bije dzwon, chor¹gwie rozrywa wiatr
Ktoœ krzykn¹³: Naprzód marsz!
Blask ognisty z¿era ju¿, wszystko zamienia w py³
Zabijasz, aby ¿yæ
Stalowych zbroi i mieczy wznoszonych dŸwiêk
Rozbudza w nich strach oraz lêk
Achter de Horizon van Stilte
In de duisternis van de nacht, stil en diep
Verberg ik mijn geheimen daarin
Om vandaag weer te verrassen
En alles zinkt in een stenen nevel
De verraderlijke stilte verbergt haar woede
Maar iets doorbreekt de stem van de stilte
En plotseling een grote flits, het gebulder van kanonschoten
Geeft het teken voor de strijd
Daar in de verte zie je de vijand al opduiken
In hun ogen glinstert woede
Het geluid van staal en opgetrokken zwaarden
Wekt in hen angst en vrees
Dus ga, waar de roep je leidt
Sta op en vecht, klap voor klap
Dus ga, gedragen door de glorie daar
Dit is jouw dag, dus sta op, sta op en vecht
De grote klok slaat al, de vlaggen worden door de wind gescheurd
Iemand schreeuwde: Voorwaarts, mars!
Het vlammen van vuur verslindt al, verandert alles in stof
Je doodt om te overleven
Het geluid van staal en opgetrokken zwaarden
Wekt in hen angst en vrees