Curacja
Na horyzoncie widzê
Jak siê zbli¿a
Milcz¹ca karawana
W tumanach kudzu
Umyka myœli
Odwracam siê
Za mn¹ jest œciana
Ich twarze, te twarze s¹ zimne i z³e
Wciskam siê w k¹t chc¹ poœi¹œæ mnie
Jak uciec mam sprzed lodu bram
Jak œcianê gryŸæ, jak st¹d wyjœæ
Czujê jak po¿era mnie
A œciana nie kruszy siê
Ich rêce k¹saj¹ cia³o
Mój krzyk ich nie wzruszy
Wspinam siê ponad bariery
Zagl¹dam z nadziej¹ w lustro
I nie widzê nic
I nie widzê nic
Odrywam rêce poch³oniêta pustk¹
Odrywam rêce poch³oniêta pustk¹
Odrywam siê
Odrywam siê
Spadam
Curación
En el horizonte veo
Cómo se acerca
Una caravana silenciosa
En las nieblas de kudzu
Mis pensamientos se escapan
Me doy la vuelta
Detrás de mí hay una pared
Sus caras, esas caras son frías y malvadas
Me aprieto en la esquina, quieren poseerme
Cómo escapar de delante de las puertas de hielo
Cómo romper la pared, cómo salir de aquí
Siento cómo me devoran
Y la pared no se derrumba
Sus manos muerden mi cuerpo
Mi grito no los conmueve
Escalo por encima de las barreras
Miro con esperanza en el espejo
Y no veo nada
Y no veo nada
Desprendo las manos absorbidas por el vacío
Desprendo las manos absorbidas por el vacío
Me desprendo
Me desprendo
Caigo