The Streets Of London
Have you seen the old man in the closed down market
Kicking up the papers with his worn out shoes
In his eyes you see no pride, hand held loosely at his side
Yesterdays paper telling yesterdays news
-Chorus-
So how can you tell me you're lonely
And say for you that the sun dont shine
Let me take you by the hand and lead you through the streets of London
I'll show you something that will make you change your mind
Have you seen the old girl who walks the streets of london
Dirt in her hair and her clothes in rags
Shes no time for talking she just keeps right on walking
Carrying her home in two carrier bags
-Chorus-
In the all night cafe, at a quarter past eleven,
Same old man sitting there on his own
Looking at the world over the rim of his teacup
Each tea lasts an hour and he wanders home alone
-Chorus-
Have you seen the old man, outside the seamans mission?
Memory fading with the medal ribbons that he wears
In our winter city the rain cries a little pity
For one more forgotton hero and a world that doesnt care
-Chorus-
De Straten van Londen
Heb je de oude man gezien in de gesloten markt
Die met zijn versleten schoenen de kranten opjaagt
In zijn ogen zie je geen trots, zijn hand hangt losjes aan zijn zij
De krant van gisteren vertelt het nieuws van gisteren
-Chorus-
Dus hoe kun je me vertellen dat je eenzaam bent
En zeggen dat de zon voor jou niet schijnt
Laat me je bij de hand nemen en je door de straten van Londen leiden
Ik laat je iets zien dat je van gedachten zal doen veranderen
Heb je het oude meisje gezien dat door de straten van Londen loopt
Vuil in haar haar en haar kleren in rags
Ze heeft geen tijd om te praten, ze blijft gewoon doorlopen
Haar huis in twee boodschappentassen met zich meedragend
-Chorus-
In het nachtelijke café, om kwart over elf,
Zit dezelfde oude man daar alleen
Kijkend naar de wereld over de rand van zijn theekopje
Elke thee duurt een uur en hij dwaalt alleen naar huis
-Chorus-
Heb je de oude man gezien, buiten de zeemansmissie?
Herinneringen vervagen met de medaillebanden die hij draagt
In onze winterstad huilt de regen een beetje medelijden
Voor weer een vergeten held en een wereld die zich niets aantrekt
-Chorus-