DONDE SE APRENDE A QUERER?
Mi cuarto sigue de luto
Ya ni los placere' me los disfruto
Tu recuerdo va de pasajero cuando conduzco
Le abrí las puertas al amor, pero no cupo
Y, desde que estoy solo conmigo es que discuto
Y me pregunto a ver
Aunque mejor ni saber
Porque mientra' menos se sepa, menos te va a doler
Me cansé de comprar recuerdos que después los iba a devolver
¿Dónde se aprеnde a querer?
¿Dóndе se aprende a querer?
Quisiera que me perdone', aunque yo no lo sé hacer
Quiero darte la razón, pero es que odio perder
¿Dónde se aprende a querer?
¿Dónde se aprende a querer?
Quisiera que me perdone', aunque yo no lo sé hacer
Quiero darte la razón, pero es que odio perder
Ma', te juro que no entiendo cómo es que to' lo que toco
Se va derrumbando poco a poco
Tranquila, que no fue tu culpa, ya yo estaba roto
La casa en silencio, pero en mi cabeza, un alboroto
Y yo aquí esperando pa' que vuelva' y pase'
Le faltan fundamento' a tus base'
Como si estuvieras esperando a que fracase
Pasó tan de repente, así como dos estrella' fugace'
Fue tan rápido que siento que ni llegué a conocerla
La vi ayer y me costó reconocerla
¿Pero qué más da? Si esto no va a hacer que vuelva
Yo echándole gasolina sin saber que ella era un Tesla
Si ya estoy en el piso, ¿pa' qué vuelves y me pisa'?
Sigo confundiendo sus gemido' con la brisa
Camino de la'o a la'o, parezco un parabrisa'
Y los recuerdos, con el tiempo, se borran como la tiza
Promesa' incompleta', más letra' en la libreta
Pero por dentro estoy podrido, con el alma hueca
Y ahora jangueamos separao'
Aunque estamo' en la misma discoteca
No voy a poder llevarte a restaurantes Michelín
Ni escribirte una cartita pa' San Valentín
Te dedico esta canción y esta botella de gin
Y si fuera por mí, no, pero esto llegó a su fin
WAAR LEER JE VAN HOUVEN?
Mijn kamer is nog steeds in rouw
Zelfs de geneugten kan ik niet meer genieten
Jouw herinnering is een passagier als ik rijd
Ik opende de deuren voor de liefde, maar die paste niet
En sinds ik alleen ben, is het met mezelf dat ik discussieer
En ik vraag me af
Maar misschien is het beter niet te weten
Want hoe minder je weet, hoe minder het je pijn doet
Ik ben moe van het kopen van herinneringen die ik later ga teruggeven
Waar leer je van houden?
Waar leer je van houden?
Ik zou willen dat je me vergeeft, ook al weet ik niet hoe
Ik wil je gelijk geven, maar ik haat verliezen
Waar leer je van houden?
Waar leer je van houden?
Ik zou willen dat je me vergeeft, ook al weet ik niet hoe
Ik wil je gelijk geven, maar ik haat verliezen
Man, ik zweer je dat ik niet begrijp hoe alles wat ik aanraak
Langzaam instort
Rustig, het was niet jouw schuld, ik was al gebroken
Het huis is stil, maar in mijn hoofd is het een chaos
En ik hier wachtend tot je terugkomt en langskomt
Je fundamenten zijn zwak
Alsof je wacht tot ik faal
Het ging zo snel, net als twee vallende sterren
Het ging zo snel dat ik het gevoel heb dat ik haar niet eens heb leren kennen
Ik zag haar gisteren en het kostte me moeite om haar te herkennen
Maar wat maakt het uit? Dit gaat haar niet terugbrengen
Ik gooi er benzine op zonder te weten dat zij een Tesla was
Als ik al op de grond lig, waarom kom je dan terug en trap je op me?
Ik blijf haar kreunen verwarren met de bries
Ik loop van links naar rechts, lijk wel een ruitenwisser
En de herinneringen vervagen met de tijd als krijt
Onvoltooide beloftes, meer teksten in het schrift
Maar van binnen ben ik rot, met een lege ziel
En nu hangen we apart
Ook al zijn we in dezelfde club
Ik kan je niet naar Michelin-restaurants brengen
Of je een briefje schrijven voor Valentijn
Ik wijd dit nummer aan jou en deze fles gin
En als het aan mij lag, nee, maar dit is het einde.