Ya Es Mañana
Hoy, noto más el ruido de las cosas al caer
Y veo que nadie escapa del pasado
Desde hace un par de años que lo quiero resolver
Quería vivir, pero estaba ocupado
Y a decir verdad, con la edad, la melancolía se me nota al recordar
Cuando Bogotá era nuestra un viernes por la noche
Todo era más simple cuando no sabía extrañar
Y mi cabeza no insistía con reproches
Ey, ¿por qué no vernos otra vez?
No hay que vivir por la ventana
No hay que pensar en lo que fue ni en lo que nunca pudo ser
Se fue el ayer, y ya es mañana
Se fue el ayer, y ya es mañana
Tengo el vicio de retroceder por no arriesgarme a ver
Lo que el futuro va a traer
Y dicen que la vida siempre da mil vueltas
Y aunque a mí me aterra lo desconocido
Sé que el destino va ajustándonos nuestras cuentas
Y si el pasado no vuelve a pasar
Que no nos pese recordarlo
¿Por qué no vernos otra vez? (¿Por qué no vernos otra vez?)
No hay que vivir por la ventana
No hay que pensar en lo que fue ni en lo que nunca pudo ser
Se fue el ayer, y ya es mañana (ya es mañana)
Se fue el ayer, y ya es mañana
Se fue el ayer, y ya es mañana
Se fue el ayer, y ya es mañana
¿Por qué no vernos otra vez?
No hay que vivir por la ventana (dime qué ganas)
No hay que pensar en lo que fue ni en lo que nunca pudo ser (no)
Se fue el ayer, y ya es mañana (ya es mañana)
Se fue el ayer, y ya es mañana
Het Is Al Morgen
Vandaag hoor ik de dingen harder vallen
En zie ik dat niemand aan het verleden ontsnapt
Al een paar jaar wil ik het oplossen
Ik wilde leven, maar was te druk
En om eerlijk te zijn, met de jaren zie je de melancholie als ik terugdenk
Toen Bogotá van ons was op een vrijdagavond
Alles was eenvoudiger toen ik niet wist wat missen was
En mijn hoofd me niet met verwijten lastigviel
Hé, waarom niet weer afspreken?
We moeten niet achter het raam leven
We moeten niet denken aan wat was of aan wat nooit kon zijn
Gisteren is voorbij, en het is al morgen
Gisteren is voorbij, en het is al morgen
Ik heb de gewoonte om terug te kijken uit angst om te zien
Wat de toekomst zal brengen
En ze zeggen dat het leven altijd duizend bochten maakt
En hoewel het onbekende me bang maakt
Weet ik dat het lot onze rekeningen regelt
En als het verleden niet terugkomt
Laat het ons niet belasten om het te herinneren
Waarom niet weer afspreken? (Waarom niet weer afspreken?)
We moeten niet achter het raam leven
We moeten niet denken aan wat was of aan wat nooit kon zijn
Gisteren is voorbij, en het is al morgen (het is al morgen)
Gisteren is voorbij, en het is al morgen
Gisteren is voorbij, en het is al morgen
Gisteren is voorbij, en het is al morgen
Waarom niet weer afspreken?
We moeten niet achter het raam leven (zeg me wat je wilt)
We moeten niet denken aan wat was of aan wat nooit kon zijn (nee)
Gisteren is voorbij, en het is al morgen (het is al morgen)
Gisteren is voorbij, en het is al morgen
Escrita por: Juan Pablo Isaza / Juan Pablo Villamil / Nico Cotton / Simón Vargas / Susana Isaza